(4857 S. K. m. 57)
Dava: Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi R. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı kuruma ait tuz işletmesinde çalıştığını izin ücreti alacağının ödenmediğini iddia ederek izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davacının çalışmalarının bir bölümünün mevsimlik iş olduğunu, davacının bu dönemlerde mevsimlik işçi olarak çalıştığını anılan dönem için izin ücreti alacağının bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece davacının çalışma şekli nazara alındığında mevsimlik bir işte çalıştığından söz edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabul üne karar verilmiştir.
Hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Somut olayda; davacının tüm çalışma sürelerine bakıldığında yıllar itibarıyla 4-5-6-7-8-ay civarında çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Yapılan işin niteliği ve bu konudaki yerleşik Daire uygulaması dikkate alındığında davacının tuz işletmesinde 11 ayın altında çalıştığı dönemler mevsimlik iş olarak kabul edilmeli ve izin ücreti hesabına dahil edilmemelidir.
Dosya içerisinde mevcut işyeri kayıtlarına göre davacının 11 ay ve üzeri çalışması bulunmamaktadır. Buna göre dava konusu izin ücreti isteğinin reddi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy