(1475 S. K. m. 49) (4857 S. K. m. 53)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ücret ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Karar: Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi N. U. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle, haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret alacağı ve izin ücreti alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının devamsızlık yaptığını ve iş akdinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdemine göre kullanmaya hak kazandığı, yıllık ücretli izin süresinin doğru olarak hesaplanıp hesaplanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davacı 01/10/1998-12/03/2008 tarihleri arasında, 9 yıl 5 ay 11 gün çalışmıştır.
Yürürlükten kalkan 1475 sayılı İş Kanunu'nun 49 uncu maddesinde, bir yıldan beş yıla kadar hizmet süresi olan işçilerin yılda en az 12 gün, beş yıldan fazla onbeş yıldan az hizmet süresi olan işçilerin yılda en az 18 gün ve onbeş yıldan daha fazla hizmet süresi olan işçilerin yılda en az 24 gün yıllık ücretli izin haklarının olduğu öngörülmüştür. 10/06/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4857 sayılı İş Kanunu'nun 53 üncü maddesinde yukarıda öngörülen süreler sırasıyla, 14 gün, 20 gün ve 26 gün olarak tespit edilmiştir.
Davalıya ait işyerinde toplu iş sözleşmesi uygulaması bulunmamaktadır.
Yukarıda yapılan tespitler kapsamında; davacının çalıştığı, 01/10/1998-01/10/2002 dönemi için hak kazandığı ücretli yıllık izin süresi 48 gündür (=12 gün x 4 yıl = 48 gün),01/10/2002-01/10/2003 dönemi için 14 gündür (14 gün x 1 yıl = 14 gün) ve 01/10/2003-01/10/2007 dönemi için kazanılan izin süresi 80 gündür (=20 gün x 4 yıl = 80 gün).Davacının hak kazandığı toplam yıllık ücretli izin süresi 142 gündür. (=48 gün + 14 gün + 80 gün = 142 gün)
Yerel mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kullanmaya hak kazandığı yıllık ücretli izin süresinin 142 gün olmasına rağmen 160 gün olarak belirlenmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy