MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre normal mesainin 09.00-18.00 arası olduğu ancak davacının haftada 3 kez 19.00 a kadar çalıştığı kabul edilerek haftada 43 saat çalışıp TİS e göre 40 saat çalışma şartı dikkate alındığında şehir dışında görev almadığı aylarda haftada 3, ayda 12 saat fazla sürelerle çalışma yaptığı,
Şehir dışı çalışmalarda ise adliyelerin çalışma düzeni dikkate alındığında 06.00-20.00 arası çalıştığı, bu durumda gidilen işlerde yol ve bekleme sürelerinin de iş saatinden sayılacağı kuralı gereği günde 13 saat çalıştığının kabul edileceğini, şehir dışı görev aldığı aylarda şehir dışında olduğu haftada 5, diğer 3 hafta haftada 3 saat çalışıp aylık 14 saat fazla süreli çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.
Bilirkişinin çalışma şartlarını belirleme esasları doğru olmakla birlikte şehir dışına çıktığı günlerde 06.00-20.00 arası mesainin olduğu 1 saat ara dinlenmesi düşülünce 13 saat fiilen çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak 4857 sayılı İş Kanununun 68 maddesinde ara dinlenmesinin ne kadar olabileceği düzenlenmiştir. Bu nedenle anılan maddenin dikkate alınmadan hesaplama yapılması hatalıdır.
Keza bilirkişi raporunda davacının şehir dışı görev aldığı günde yaptığı günlük 13 saatlik çalışmanın 2 saatlik kısmı fazla süreli çalışma zamanına gittiği için geriye kalan 11 saatlik zamanın davacının o hafta yaptığı fazla çalışma süresini göstereceği kabul edilmiştir. Ancak bu kabulde davacının 13 saatlik çalışmasının içinde 8 saatlik normal mesaisinin olduğu göz ardı edilmiştir. Dolayısıyla fazla sürelerle çalışma ve normal mesaisi çıkarılarak davacının yaptığı fazla çalışmanın belirlemesi gerekirken anılan alacağın yazılı şekilde hesaplanması isabetsiz olup kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy