MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, manevi tazminat, şua izni alacağı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olup, davalılardan...Sistemleri A.Ş. avukatıncada duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde radyoloji teknikeri olarak çalıştığını ileri sürerek, şua izin ücreti ve fazla çalışma alacakları ile manevi tazminat istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı ... davalılar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara ,toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,
2- Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır.
Davacı, davasını 19.02.2010 tarihli dilekçesiyle ıslah etmiş, davalı yasal sürede ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuş ise de mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı itirazına değer verilmeyerek hüküm kurulmuştur.
Islah tarihine göre davacının 19.02.2005 tarihinden önceki fazla çalışma alacağı (dava dilekçesinde istenilen miktar hariç olmak üzere ) 5 yıllık zamanaşımına uğramıştır.
Saptanan bu durum karşısında davalının ıslaha karşı zamanaşımı itirazı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.
3-Taraflar arasındaki başka bir uyuşmazlık noktası da davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususudur.
Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanırken haftalık çalışma süresi 25 saat kabul edilmiş, 25 saatin üzerinde kalan 15 saatlik süre fazla çalışma kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak; 1939 tarihli "Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Nizamname” nin 21. maddesinde bu durumdaki kişiler için haftalık 27,5 saat çalışma öngörülmüştür. Bu nedenle haftalık çalışma süresinin 27,5 saat yerine 25 saat olarak değerlendirilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.