(4857 S. K. m. 2) (1086 S. K. m. 275)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş. K. tarafından rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, davalı şirkete ait işyerinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine aykırı olarak asıl işlerde alt işveren işçisi gibi gösterilmek suretiyle çalıştırıldığını, çalışma koşullarındaki olumsuzluklar nedeniyle hizmet sözleşmesini haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve izin ücreti taleplerinde bulunmuş; mahkemece, hukukçu bilirkişiden alınan rapor doğrultusunda alt işveren uygulamasının İş Kanununun 2. maddesine uygun olduğu ve davalı şirketin asıl işveren sıfatıyla davacının kıdem tazminatı ve izin ücreti alacağından sorumlu bulunduğu sonucuna varılarak davanın kabulüne karar dair verilen dairemizce davacının temyiz itirazları bakımından bozulmuştur.
Bozma kararının gerekçesinin somut olaya ilişkin bölümde özetle; 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrasında; asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerin alt işverene devredilebileceğinin düzenlendiği, anılan düzenlemede baskın öğenin teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler olduğu işletmenin ve işin gereğinin ancak teknolojin nedenlerin varlığı halinde göz önünde bulundurulacağı dolayısıyla söz konusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi halinde asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olacağı belirtilmiş, üniversite öğretim üyelerinden seçilecek 3 kişilik bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak raporla alt işverene verilen işlerin bu madde kapsamında verilip verilemeyeceğinin tespit edilmesi gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyulup malinde keşif yapılarak 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan rapor değerlendirilerek alt işveren ilişkisinin geçersiz ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü yönüne gidilmiş ise de bozma kararında da belirtildiği üzere işveren 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrası hükmüne göre asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işleri alt işverene devredebilir. Davalı şirketin asıl işleri ile yardımcı işlerinin ne olduğu, alt işverene verilen işlerin asıl iş kapsamına girip girmediği konusunda yapılacak inceleme teknik uzmanlığı gerektirmektedir. Bu nedenle bilirkişi kurulunda teknik bilirkişilere yer verilmemesi doğru olmamıştır.
Davalı şirketin dava konusu termik santralinde asıl faaliyeti dikkate alınarak üniversite öğretim üyelerinden seçilecek bir elektrik mühendisi ve maden mühendisi ile hukukçudan oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyeti ile yukarıda belirtilen yönlerden inceleme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy