MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, ücret alacağı, ikramiye alacağı ile ilave tediye fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi, davalı bakanlık emrinde çalıştığını, 11-14.dönem Toplu İş Sözleşmelerinin tarafı olan Türkiye Orman İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, anılan sözleşmelerde ücret artışı hükümlerinin ücretine tam yansıtılmadığını, 31.12.2004 tarihinden sonraki dönemde ise ücret artışının geç ve eksik uygulandığını beyanla, ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı işveren, alacakların zamanaşımına uğradığını toplu iş sözleşmelerinin 40. maddesine uygun olarak yevmiye tespitlerinin yapılarak ücretlerine yansıtıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, istek konusu dönemde eksik ödeme yapıldığı gerekçesiyle davaya konu taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı yasal süresi içinde taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 31.12.1996 tarihli başlangıç yevmiyesi 1.200.000TL (1.20 TL) olarak belirtildiği halde yaklaşık bir yıl dört aylık sürenin sonunda bu ücretin 4.700.000 TL ( 4.70 TL) olacak şekilde arttırıldığı belirtilmiştir. Sözü edilen ücret artışlarının dayanakları raporda açıklanmış değildir.
Ayrıca belirtmek gerekir ki, davacının bakanlık oluru ile belirlenen yevmiye ile çalıştığı anlaşılmakla toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre yapılan ücret artışlarının toplu iş sözleşmesinde belirlenen ücrete uygulandığı dosyadan anlaşılmaktadır.
Hukuk Genel Kurulu da 2009/9-438 Esas, 2009/500 sayılı kararında aynı olayda ücret zamlarının Bakanlık oluru ile belirlenen ücrete göre değil, toplu iş sözleşmeleriyle belirlenen ücret üzerine uygulanması gerektiği şeklinde karar vererek yerel mahkemenin direnme kararının bozulmasına dair hüküm kurulmuştur.
Böyle olunca davacının başlangıç yevmiyesi ile sonraki ücret artışları yönünden yukarıdaki açıklamalara göre denetime uygun şekilde ek hesap raporu alınmalıdır. Dosya içinde yer alan sendika üyelikleri ve üyelikten çekilme belgeleri de toplu iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinin ard etkilerinden yararlanma noktasında değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.
3- Davacı vekilinin ıslah yoluyla dava konusunu arttırmasının ardından davalı vekili zamanaşımı defini ileri sürmüş, mahkemece bilirkişiden ek rapor alınmıştır. Islah tarihine göre zamanaşımına uğramayan alacak kalemleri hesaplanmalı, kısmi davaya konu miktarlar hesaplamaya ilave edilmelidir. Sözü edilen bilirkişi ek raporu bu yönden de denetime elverişli değildir.
4- Dava dilekçesinde ücret farkı ile ikramiye için en yüksek işletme kredisi faizi talep edilmiş, mahkemece bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmiştir. Dava 2008 yılında açılmış olup, bu tarihte 1. Dönem toplu iş sözleşmesi bağıtlanmamıştır. Bu durumda toplu iş sözleşmesinin mevcut olduğu 31.12.2004 tarihine kadar doğan ücret ve ikramiye istekleri yönünden işletme kredilerine uygulanan en yüksek faize karar verilmeli, belirtilen tarih sonrasında doğan toplu iş sözleşmesinin ard etkisine dayanan ücret ve ikramiyeler için İş Kanunu’nun 34. maddesinde öngörülen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmelidir. Ayrıca hüküm altına alınan alacaklar bakımından ayrı ayrı faiz başlangıç tarihleri hüküm fıkrasında gösterilmelidir. Bilirkişi raporunda belirlenen tarihlerden itibaren faize karar verilmesi de hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy