MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ (BEYOĞLU 1. İŞ)
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram- genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A)Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde 03.01.1972 tarihinde işe başlayıp, yaşlılık aylığı almak üzere emeklilik müracaat tarihi olan 30.04.1999’a kadar bifiil çalıştığını, 30.04.1999 tarihinde yaşlılık aylığı almak üzere iş yerinden ayrıldığını ve kendisine yaşlılık aylığı bağlandığını, davalı işverence işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek; kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının uzun süre şirkette çalıştıktan sonra 1999 yılı Nisan ayında yurt dışında yaşayacağını belirterek iş yerinden ayrıldığını, davacının iş yerinden alacağı kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tanık anlatımları ve emeklilik tahsis dosyası kapsamına göre, davacının 30.04.1999 tarihinde davalı iş yerinden emeklilik nedeniyle ayrılıp, 15.05.1999 tarihinde kurumdan aylık talebinde bulunduğu ve 01.06.1999 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına bağlandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının iş sözleşmesi 30.04.1999 tarihinde yaşlılık aylığı nedeniyle iş yerinden ayrılması üzerine sona ermiş olup, bu fesih şeklinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirdiği açıktır. Davacı kısmi dava açarak, dava dilekçesinde 2000 TL kıdem tazminatı talebinde bulunmuş ve 21.05.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmasından ( zamanaşımının sona erme tarihi 30.04.2009) sonra bakiye kıdem tazminatı için dava konusunu 5,772,09 TL arttırarak 7,772,09 TL’ya çıkararak ıslah etmiş ise de; ıslah dilekçesinden sonraki 05.07.2010 tarihli ilk oturumda davalı vekilince zamanaşımı def’i ileri sürüldüğünden, buna göre kısmi dava dışında talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığı gözden kaçırılarak bilirkişi raporu ile hesaplanan miktarın tamamının hüküm altına alınması hatalıdır.
3- Davacı emeklilik nedeniyle işten ayrıldığına göre hüküm altına alınan kıdem tazminatına faiz yürütülürken yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belgenin işverene bildirildiği tarihten itibaren, aksi halde bildirim yoksa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, hükmün bozulmasını gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.