(4857 S. K. m. 17, 41) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. A. Ö. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı mahkememize vermiş olduğu dilekçe ile, davalılara ait işyerinde 18.05.2006 tarihinden 24.04.2008 tarihine kadar bulaşıkçı olarak çalıştığını, aylık 750 YTL aldığını, iş akdinin davalılar tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacaklarının toplamı olan 10.125.00.TL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davacının 23.05.2007 tarihinde işe başladığını, 15.03.2008 tarihine kadar net 481.55.TL ücret ile çalıştığını, davacının müvekkilleri ile anlaşarak ve her türlü yasal hakkını alarak iş yerinden ayrıldığını ve 15.03.2008 tarihli ibraname verdiğini, fazla çalışma ücretlerini de aldığının ibranamede yazılı olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının taleplerinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı ve davalılar avukatı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeniyle reddine
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının talep ettiği alacak kalemlerine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda; davacı davalılara ait iş yerinde 18.05.2006 tarihinden 24.04.2008 tarihine kadar bulaşıkçı olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak işveren tarafından feshini ileri sürüp kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, davalı ise davacının çalışmasının 2007 tarihinden itibaren olduğunu savunmuş,
Mahkemece de bu tarih esas alınarak çalışmasının bir yıldan az olduğu, kıdem tazminatına hak kazanamayacağından bahisle bu talebin reddine karar vermiştir.
Dosya içerisinde davalı tarafından ibraz edilen ibraname başlıklı belgede davacıya kıdem tazminatı ödendiğini davalı işveren kabul etmiştir.
Bir seneden az olan bir çalışma süresi için kıdem tazminatı ödenemeyeceği yasa gereği olmasına rağmen ödenmesi, dinlenen iş yerinde çalışan davacı tanık beyanlarından davacının 2 seneyi aşkın süredir iş yerinde çalıştığını ifade etmeleri ile davacının çalıştığı sürenin kıdem tazminatına hak kazanacak bir süre olduğu anlaşılmakla bu olgunun Mahkemece yeniden değerlendirmeye tabii tutularak davacının çalışma süresinin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile kıdem tazminatının reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy