MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Taraflar arasındaki, davacı işçinin yevmiyesinin emsal işçiler statüsüne çıkarılması, son beş yıllık ücret farkı ile diğer haklardan oluşan fark alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi, davalı kurum bünyesinde ... Ziraat Bölge Şefliğinde 07.11.1998 tarihinde kampanya işçisi olarak çalışmaya başladığını, 2002 yılı şubat ayından itibaren ekim - söküm çavuşu olduğunu, bu pozisyonda çalışmaya devam ederken 5620 sayılı yasa ile 01.08.2007 tarihinden itibaren sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, ücret bordrosundaki günlük ücreti 2010 yılı Ocak ayı itibariyle 49,54 TL olarak gözükmekte ve ücrete bağlı diğer sosyal hakları da bu miktara göre hesaplanmakta olduğunu, oysa aynı işyerinde davacı ile aynı pozisyonda olan diğer kadrolu sürekli işçilerin ücret bordrolarındaki günlük yevmiyeleri 63,31 TL olup maaş ve diğer ücrete bağlı sosyal hakları bu ücret üzerinden hesaplanmakta olduğunu, aynı işyerinde aynı işi yapan işçiler arasında ücret yönünden adaletsizlik olduğunu, hatta sezonluk olarak yılda 4 ay gibi bir süre çalışan geçici kampanya işçilerinin ücretlerinin dahi 63,31 TL olduğunu belirterek, davacının yevmiyesinin aynı konumda ve statüde diğer kadrolu sürekli işçi yevmiyesi miktarına çıkarılmasına, dava tarihinden itibaren geriye dönek 5 yıl öncesinden bu güne kadar tespit edilecek ücret ve diğer sosyal haklardan doğan farkların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı işveren, yetki itirazında bulunmuş, davacının 5620 sayılı Yasa gereği daimi kadroya alınması sırasında aynı yasanın 2/11. fıkrası uyarınca işlem yapıldığını, emsal olduğu belirtilen işçilerin kıdemli işçiler olduğu belirtilerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacı işçinin aynı işi yapan işçilerle eşit ücret almadığı gerekçesiyle ücret ve ikramiye farkı isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü yasal süresi içinde her iki taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının işyerinde kampanya işçisi olarak çalışırken 01.08.2007 tarihinde daimi kadroya alındığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık dışıdır. 5620 sayılı Yasanın 2/11. maddesinde “Birinci fıkra hükümlerine göre geçici iş pozisyonlarından sürekli işçi kadrolarına geçirilmiş olmalarından dolayı, bu işçilerin mevcut ücret düzeylerinde ve diğer malî ve sosyal haklarında artış yapılamaz ve ücret skalaları değiştirilemez. Bu işçilere sadece 2007 yılı ve sonraki yıllardaki toplu iş sözleşmeleri ile belirlenecek genel ücret artışları uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. Davalı işveren de sözü edilen hükme göre daimi kadroya alınma sırasında davacının ücretinde artışa gitmemiştir. Ancak dosya içinde yer alan sicil kartı ve bilirkişi raporuna göre toplu iş sözleşmesi hükümleri gereği sonraki ücret artışları uygulanmıştır. Bu itibarla yine bilirkişi raporunda saptandığı üzere davacı işçi yönünden işveren uygulaması, sözü edilen yasa ve toplu iş sözleşmesi hükümleri ile uyumludur. Davalı işveren bu davada emsal olarak değerlendirilen üç işçi yönünden de aynı uygulamayı yapmış ve 01.08.2007 tarihinde daimi kadroya alınma esnasında ücret artışı yapmamıştır. Sözü edilen üç işçi yönünden dosya içinde yer alan personel sicil kartı bilgilerine göre toplu iş sözleşmesi ücret artışları davacı işçi ile paralel şekilde yapılmıştır. Davacı işçi ile emsal olduğu belirtilen üç işçi arasındaki tek fark, diğer işçilerin işe giriş tarihi sebebiyle ortaya çıkmaktadır. Davacı işçi 1998 tarihinde işe girdiği halde emsal alınan diğer işçilerden ikisi 1988 yılında, biri ise 1975 yılında işe girmişlerdir. Davacıya emsal olduğu belirtilen her üç işçinin de işe giriş tarihi davacıdan daha önce olduğu için kıdeme bağlı olarak yevmiyeleri davacıdan daha yüksektir. Daimi kadroya alınma anında davacının yevmiyesi 35,94 TL iken diğer üç işçinin ise 47,17 TL’dir. Davalı işveren daimi kadroya alınma anında ücret artışı yapmamış, daha sonra toplu iş sözleşmesi ücret artışları her bir işçi yönünden almakta oldukları ücretlere uygulanmıştır. Bu yüzden davacı işçi ile aynı işi yapan işçiler arasındaki ücret farkı devam etmiştir. İşyerinde çalışan ve aynı işi yapan işçilerin ücretlerinin kıdeme bağlı olarak farklılık göstermesi eşitlik ilkesine aykırılık olarak değerlendirilemez. Bu yüzden davacının yevmiyesinin emsal işçilere göre tespiti ile fark alacaklara karar verilmesi talebi yersizdir. Davacı işçi ile benzer konumda olan ... adlı işçinin aynı yöndeki talepleri bakımından yerel mahkemece verilen red kararı, adı geçen işçinin temyizi üzerine Yargıtay tarafından onanmıştır(Yargıtay 22. H.D. 13.06.2013 gün, 2012/ 25029 E, 2013/ 4288 K.).
Davacı işçinin yevmiyeleri, işe giriş tarihine göre toplu iş sözleşmesi ve yasaya uygun şekilde işverence ödenmiş olmakla, daha eski kıdeme haiz işçilerle aynı ücretin ödenmesi yönündeki talepleri değerlendirilerek ücret ve ikramiye farkına karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece isteklerin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy