MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, iaşe alacağı, ikramiye alacağı, yıllık izin ücreti, şeker alacağı, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 09/01/1995 tarihinden iş akdinin feshedildiği 17/03/2009 tarihine kadar çalıştığını, davalı iş yerinde yılda iki kez iaşe ve ramazan ayı öncesi ve sonrasında şeker yardımı yapıldığını, 2008 yılı şeker yardımının yapılmadığını, her yıl 1 maaş tutarında 4 ikramiye uygulamasının bulunmasına rağmen son iki ikramiye alacağının da ödenmediğini, işverenin baskı ve tehditleri ile akdi feshe zorlandığını iddia ederek 150,00 TL kıdem tazminatı; 200,00 TL ihbar tazminatı; 100,00 TL iaşe alacağı, 250,00 TL ikramiye alacağı, 100,00 TL yıllık izin alacağı ve 100,00 TL şeker alacağı ile 100,00 TL ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, kıdem tazminatının ve iaşe alacaklarının ödendiğini, makbuzlarının dosyada olduğunu, hakkettiği ikramiyelerin de ödendiğini, tüm alacaklarını aldığına dair ibraname verdiğini, hak kazanıpta ödenmeyen her hangi bir alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Toplu İş Sözleşmesi 47. maddesinde düzenlenen gıda yardımının verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.
Toplu İş Sözleşmesi 47. maddesinde “ gıda yardımı ”başlığı altında “veriliş tarihinde işyerinde hizmet akdi devam eden TEKSİF üyelerine Ramazan ayı öncesi ve Ramazan ayından 6 ay sonra olmak üzere her sözleşme yılında 2 kez ve her seferinde aşagıdaki cins ve miktarlarda gıda yardımı yapılır.
18 kg ayçiçek yağı
5 kg margarin
24 paket sofralık margarin
10 kg toz şekir
50 kg 1 çuval un
5 kg pirinç
5 kg zeytin ” şeklinde düzenleme mevcuttur.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fesih tarihinden 2 yıl öncesi için talepte bulunulduğunu 2007 yılının 1. ve 2. iaşe bedelleri ile 2008 yılı 1. iaşe bedelinin ödendiğini ancak 2.iaşe bedelinin ödendiğine dair makbuz olmadığı, işyeri kayıtlarından ve ödenen makbuzlardan “ bir iaşe bedelinin ” 957 TL olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.
İşveren tarafından sunulan makbuzlara- tessellüm fişlerine göre en son 2008 yılı 1. iaşe yardımı yapılmış 2008 yılı 2. iaşe yardımı ise yapılmamıştır.2009 yılı iaşe yardımına ise veriliş tarihinde hizmet akdi devam etmediği için TİS 47. madde uyarınca hak kazanamamıştır.
Bilirkişi raporunda iaşe bedelinin 957 TL olduğu kabul edilmiştir.Dosya içeriğine bakıldığında yıllar itibariyle tüm tesellüm fişlerinin üzerinde “ 957 ” rakamı mevcut olup bu rakam “ tutarı-bedeli ” göstermemektedir.Bilirkişinin iaşe bedelini 957 TL olarak esas alıp hesaplama yapması hatalıdır.
Ayrıca 47. maddenin düzenlenişine ve makbuzlarda ki market isimlerine bakıldığında “ gıda yardımının ” bedel olarak değil ayın olarak verildiği anlaşılmaktadır.Bu sebeple maddede yazılı malların 2008 yılındaki fiyatları tespit edilerek belirlenen bu bedel hüküm altına alınmalıdır.
3- Taraflar arasında davacının şeker yardımına hak kazanıp kazanmadığı noktasında da uyuşmazlık söz konusudur.
Toplu İş Sözleşmesinin 42. maddesinde ramazan ayında oruç tutan ve gündüz postasında çalışan işçilere fiilen çalıştıkları her gün için yemek bedeli olarak 2.5 kg toz şeker verileceği düzenlenmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda şeker yardımı 2008 yılı için iaşe bedeli içinde 2009 yılı için ise kıstelyevm olarak hesaplanmıştır.
Toplu iş sözleşmesinde ramazan ayında fiilen çalışılan günler için şeker yardımı yapılacağı hüküm altına alındığına göre 2009 yılı ramazan ayında davalı işyerinde çalışmayan davacı için hesap yapılması hatalıdır. Üstelik davacı dava dilekçesinde 2008 yılı için şeker yardımı alacağı istemiştir.Bu sebeple 2008 yılı için ramazan ayında sadece fiilen çalışılan günler için hesaplama yapılarak istek hüküm altına alınmalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy