MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacı işçiye ödeneceği belirtilen kıdem tazminatı ile kullandırılmayan
izinleri karşılığı ücretin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini belirterek, kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece tefhim edilen kısa kararda davanın kabulüne karar verilirken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
HMK.'un 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi uygulama, yargılamanın aleniyeti ilkesine aykırılık oluşturur. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas,1992/4 Kararı gereğince de bozma nedenidir.
Mahkemece kısa kararda davanın kabulüne karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda davanın kısmen kabulü nedeniyle oluşan çelişki nedeni ile kararın sair incelenmeksizin kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy