MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı vekili, davacı işçi usta öğreticinin ücretinin geç ödenmesinden dolayı her gecikilen gün için günlük % 1 fazla ödeme alacağnın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, ücret alacağı mahkeme kararı ile hüküm altına alınan ve 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışan davacının, sözleşme ve yasa gereği ücretlerinin geç ödenmesinden dolayı günlük % 1 fazla ödemesinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı ile davalı şirket yetkilileri arasında dava konusu borca ilişkin ibralaşılıp ödemeler yapıldığını, İş Kanunu 32. maddesine göre ücret alacaklarında zaman aşımının 5 yıl olduğunu, bu nedenle zamanaşımı definde bulunduğunu, zamanaşımına uğramış bir alacağın cezai şartının hesaplanmasının mümkün olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının 15.07.1999-22.02.2001 tarihleri arasında davalı işyerinde usta öğretici olarak çalışmasına karşılık ücretlerinin ödenmediğini belirterek, 19 aylık ücret alacağının tahsili amacıyla dava açtığı, yapılan yargılama sonunda davacının ödenmeyen ücret alacağının dava tarihinden itibaren % 1 faiziyle davalıdan tahsili yönünde hüküm kurulduğu, kararın temyiz edilmesi üzerine “ücret alacağının yasal faiziyle hüküm altına alınması talep edilmesine rağmen İş Sözleşmesinin 6/d maddesinde düzenlenen cezai şart niteliğindeki % 1 fazla ödemeyi faiz gibi algılayarak taleple bağlılık ilkesine aykırı karar verildiği” gerekçesi ile bozulduğu, bozma ilamı doğrultusunda ücret alacağının yasal faiziyle tahsiline karar verildiği ve kararın kesinleştiği, davacının bu dava ile cezai şart niteliğinden olan günlük % 1 fazla ödemeyi talep ettiği, ücret alacağının icra takibi ile ödendiği, davalının zamanşımı itirazının süresinde olmadığı, hesaplanan % 1 fazla ödemeden Borçlar Kanunu m. 161/son ve Borçlar Kanunu 44 maddesi uyarınca aradan uzun zaman geçtikten sonra dava açılmış olması, asıl alacağa göre ortaya çıkan tutarın büyük meblağlara ulaşması, bu durumda davacının kusuru gibi olgular da dikkate alınarak söz konusu cezai şart üzerinde % 90 oranında indirim yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Ücretlerin geç ödenmesinden dolayı sözleşme ve yasa hükmü gereği cezai şart niteliğindeki % 1 fazla ödeme 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğundan ve dava tarihinde yürürlükte olan Borçlar Kanunu’nun 161/son ve 44. Maddeleri uyarınca indirime gidilmesi isabetli ise de, hükme esas bilirkişi raporunda ücret alacaklarına günlük % 1 fazla ödeme bu dosyanın dava tarihine kadar hesaplanmıştır. Oysa tarafları ve mahkemenin kabulünde olduğu üzere ücret alacağı, icra yolu ile ödendiği belirtilmektedir. % 1 fazla ödeme alacağının ödeme tarihine göre hesaplanması gerekir. Mahkemece ödeme tarihi belirlenmeden bu davanın dava tarihine kadar hesaplanan % 1 fazla ödeme alacağına karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy