A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 1990 yılından emekli olduğu Nisan 2007 tarihine kadar çalıştığını, Belediye-İş üyesi olduğunu, emekli olarak işten ayrıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının toplu iş sözleşmesine uygun şekilde ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan sosyal izin ücreti alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, emekli olarak işten ayrıldığını, çalışmamlarının ücretlerinin ödendiğini, bazı dönemlerde bu çalışmaları zaten yapmadığını, sosyal iznin kullanılmaması halinde ücretinin ödenmesinin mümkün olmadığını, emekli olurken davacıya 121 gün yıllık izni karşılığında 5567,21 TL. ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının taleplerinin sübut bulduğu gerekçesi ile karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, davacı, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 38/f maddesinde öngörülen sosyal iznin kullandırılmadığı, bu nedenle parasal karşılığının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek sosyal izin ücreti alacağını istemiştir.
Toplu iş sözleşmesinin 38/f maddesinde "işçilerin resmi kuruluşlardaki işleri ile zorunluluk taşıyan diğer işlerini izleyebilmeleri ve sonuçlandırabilmeleri için ayda 1 iş günü ücretli izin verilir" şeklinde düzenleme getirilmiştir.
Bu sosyal iznin kullandırılmaması halinde parasal karşılığının ödeneceğine dair yasada veya toplu iş sözleşmesinde herhangi bir düzenleme yoktur. Toplu iş sözleşmesinin 38/i maddesinde, 38. maddenin f bendi dışında verilen izinlerin 1 ay içinde belgelendirilmesi gerekliliğinin düzenlenmesi bu iznin kullanılmaması halinde ücretinin ödenmesine dayanak teşkil etmemektedir. Bu nedenle Yasa'da veya toplu iş sözleşmesinde dayanağı olmayan bu talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy