MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti
Davacı vekili; davacının davalı işyerinde; 10/11/2006-15/O6/2009 tarihleri arasında çalıştığını, en son aldığı brüt ücretinin 2093,51 TL olduğunu, davacının davalı işyerinde 08:00-19:00 saatleri arasında dini bayramlar hariç sürekli olarak çalıştığını ancak ücretlerini tam olarak alamadığını, davacının kendi isteği ile işten ayrılmasını isteyen davalı işverenin davacının ücretlerini zamanında ödemediğini, davalı işverenin davacının ücret alacaklarını avans şeklinde ödeme yapmaya çalıştığını, son olarak davacının 2800,00 TL ücret alacağını ödemediğini, davalı işverenin bu şekildeki yıldırma politikalarının sürekli olarak devam ettiğini, 31 Ocak 2009 tarihi itibariyle de davacıyı işten ayrılmış gibi göstererek ... priminin ödenmediğini, aylık ücretleri zamanında ödenmeyen davacının Noter aracılığı ile davalı işverene ihtarname göndererek iş sözleşmesini feshettiğini, işveren tarafından ihtarnameye cevap verilmediği gibi davacıya da herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, ücret alacağı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, resmi tatil çalışma ücreti olmak üzere toplam 1000,00 TL alacağın, kıdem tazminatının fesih tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile, diğer alacakların ihtar tarihi olan 07/08/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiş, 18/03/2011 tarihinde davasını ıslah etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının davalı işyerinde 30/03/2007-31/01/2009 tarihleri arasında çalıştığını, çalışma saatlerinin dava dilekçesinde belirtildiği gibi 08:30-19:00 saatleri arasında değil, 08:30-17:00 saatleri arasında olduğunu, davacının kullandığı iş makinesinin kiralama usulü çalıştığını, her gün çalışmasının mümkün olmadığını, iş makinesinin saatlik olarak kiralanması durumunda davacının bu şekilde çalıştığını, çoğu günler kiralama süresinin 2-3 saat olduğunu, yapılan kazı işlerinin genelde sabah saatlerinden öğlen saatlerine kadar devam ettiğini, gün boyu kazı yapıldığında ise saat 17:00 itibariyle çalışmanın sona erdiğini, bu nedenle davacının fazla çalışma ücreti alacağı yönündeki iddialarının asılsız olduğunu, davacının aylık ücretlerinin gününde ödendiğini, fazla çalışma, yıllık ücretli izin alacağı,
resmi tatil çalışma alacağı bulunmadığını, yine dava dilekçesinde belirtildiği gibi davacının 2800,00 TL ücret alacağı bulunmadığını, davacının 31/01/2009 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacı ile davalı işveren arasında yapılan sözleşmeye göre, davacının davalı işyerinde asgari ücretle çalışmasının yanında, davalı işverene ait ve işyerinin üst katında bulunan dairede oturmak, elektrik, su ve yakıt ödemelerinin de davalı işveren tarafından yapılacağı şekilde anlaşma yapıldığını belirterek, davacı tarafından açılan yersiz ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı temyiz etmiştir
E) Gerekçe:
l-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektiricî sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan lemyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.
Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay'ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir. (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).
Buna göre, mahkemece, fazla mesai alacağından %50 oranında indirim yapılması hakkın özünü etkileyecek niteliktedir. Daha makul oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.