MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 02/06/2007-14/09/2010 tarihleri arası davalı ... merkezinde çalıştığını, iş akdinin işyerinde önceden çalışan bir bayanla gönül ilişkisi olduğu gerekçesiyle haksız sona erdirildiğini, 05:30-06:00 saatlerinde işe başladığını çalışmasının gece 21:00 e kadar sürdüğünü, işyeri diyaliz merkezi olduğu için hastalara seanslar şeklinde hizmet verildiğini, sabah 05-ila 6.30 arasında başlayan seansların 4 er saatte tamamlandığını, bir hastanın haftada 3 gün tedavi gördüğünü, haftada 3 gün 3 seans ve diğer günlerde 2 seans olarak çalışma yapıldığını, çalışma çizelgesine göre sabah ilk seansında ... ilçelerinden alıp hastaları diyalız merkezine getirdiğini tedavi bitimi de evlerine bıraktığını, seansları en geç 20 de bitirdikten sonra 21 e kadar temizlik yaptığını, milli ve dini bayramlarda çalıştığını, yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları , fazla çalışma, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hüküm altına alınmasını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, iş akdine 25/2-e uyarınca haklı nedenle son verildiğini, bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davcının işyerinde şoför olarak çalıştığını ve mesai saatlerinin büyük bölümünü dinlenerek geçirdiğini, fazla çalışma yapmadığını, ihtiyaç duyulduğu zaman masa ve yerlerin silinmesi işine yardımcı olduğunu genel tatillerde çalışmadığını, yıllık izinlerini de kullandığını belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulü ile kıdem ,ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin kabulüne fazla çalışma ücretinin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı işçi davalı işyerinde servis şöförlüğü yaptığını çevre ilçelerden hasta taşıdığını, tedavi bitiminde de evlerine bıraktığını, seanslar bittikten sonrada temizlik işi yaptığını, fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasını istemiştir.
Mahkemece davacının işyerinde sadece şoför olarak çalıştığı, fazla mesai yapmadığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.
Dinlenen taraf tanıkları işyerinde çalışmış kişiler olup çalışma şekli ve saatleri konusunda ayrıntılı açıklamalarda bulunmuşlar, davacının hem Uşak merkezden hem de çevre ilçelerden işyerine diyaliz hastalarını taşıdığını, hastaları getirdikten sonra gerektiğinde diğer işlere yardımcı olduğunu, akşam servisini yaptıktan sonra tekrar işyerine gelip temizlik yaptığını ifade etmişlerdir. Davalı işverende davacının servis şöförlüğü yanında, temizlik işi de yaptığını cevap dilekçesinde belirtmiştir.
Dosya içeriğinde tamamı olmasa da davacı tarafından ibraz edilen araç kontrol çizelgeleri mevcuttur. Çizelgelerde çalışılan günler ve seanslar gösterilmiştir.
Bilirkişi raporunda iki olasılıklı olarak fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.
Dosyadaki tanık beyanları ve çalışma çizelgeleri değerlendirildiğinde davacının fazla çalışma yaptığı anlaşılmaktadır.
İşyerinde üç seansa geçilme tarihi kesin olarak belirlenerek bilirkişi raporunun 2. seçeneğindeki fazla çalışma süreleri esas alınarak alacağın hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde isteğin reddedilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.