MAHKEMESİ: 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait iş yerinde akaryakıt satış görevlisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, iş yerinin ekonomik problemler nedeniyle çalışamaz hale geldiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödeneceğinin bildirildiğini, tazminatına mahsuben 2.000,00 TL ödeme yapıldığını, davacının fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı kooperatifte 01/08/1999 tarihinde akaryakıt satış görevlisi olarak çalışmaya başladığı ve ekonomik kriz nedeniyle 31/12/2008 tarihinde iş akdinin davalı iş veren tarafından haksız ve geçersiz olarak fesih edildiği, davacının ulusal bayram genel tatil günleri de dahil olmak üzere 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle çalıştığı, kendisine fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti , kıdem ve ihbar tazminatı ödenmediği, bu durumda davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı ve ulusalbayram-genel tatil ücretlerini almaya hakkı bulunduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde bir ay içerisinde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden iki hafta (4x3=) 12'şer saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.
Somut olayda dosya kapsamından anlaşıldığı üzere davacı 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme esasına göre davalı işyerinde çalışmış olup fazla çalışma ücreti belirlenirken yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda aylık 100 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesabı yapılması hatalı olmuştur.
3-Davanın ıslahından sonra davalı tarafça ileri sürülen zamanaşımı def'i değerlendirilmeden hüküm kurulması da hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.