MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi, kıdem, ihbar, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi istekleriyle bu davayı açmıştır.
Davalı işveren işyeri devri olmadığını ve davaya konu işçilik alacaklarının doğmadığını savunmuştur.
Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece talep doğrultusunda karar verilmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda, davacının 15 günde bir vardiya değişimlerinde saat 14:00’dan ertesi gün 08:00’a kadar çalıştığı belirtilerek ikinci hafta için 34 saat fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Davacı tanıkları vardiya değişimlerinde belirtildiği şekilde çalışmadan söz etmişlerse de aynı tanıklar Dairemizce temyiz incelemesine konu 2012/ 10596 E sayılı dosyada da tanık olarak dinlenmişler ve vardiya değişimlerinde farklı çalışmaya dair açıklamada bulunmaksızın işyerinde 08:00–20:00 ve 20:00-08:00 arası çalışma olduğunu beyan etmişlerdir. Böyle olunca fazla çalışma ücreti hesabının 2012/10596 E sayılı dosyada olduğu gibi haftada 18 saatle sınırlandırılması gerekir. İkinci hafta için 34 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesabı hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.