MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bakiye süreye ilişkin ücret alacağı, TİS gereğince ödenmesi gereken sosyal yardım alacakları, ödenmeyen 28 günlük ücret alacağı ile ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin, davalı iş yerinde iş yeri hekimi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, kıdem tazminatı ödenmiş ise de ihbar tazminatı ödenmediğini, işe iade davası açıldığını, çalışma döneminde ücret ve sosyal haklarının sözleşme hükümleri nazara alınmayarak eksik ödendiğini ileri sürerek; ihbar ve kıdem tazminatı, bakiye ücret, TİS gereğince ödenmesi gereken sosyal yardım alacakları ile ödenmeyen 4 günlük ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili; işe iade davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, davacının her yıl yenilenen birer yıllık belirli süreli iş sözleşmeleri ile çalışmasını sürdürdüğünü ve iş sözleşmesinin süresinin bitimi nedeni ile sona erdiğinden ihbar tazminatı talep hakkı olamayacağını, TİS kapsamında olmadığından TİS'ne dayalı taleplerinin haksız olduğunu, TBB asgari ücret tarifelerinin bağlayıcılığı olmadığından ve davacının her yıl sözleşmelerle belirlenen ücretlerini ön koşulsuz aldığından eksik ücret ödendiği iddiasının dinlenemeyeceğini ve tüm taleplerinin zaman aşımına uğramış olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, istemlerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Ç)Temyiz:
Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.
D)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece; davacının, bireysel iş sözleşmesinde, TİS hükümlerinden yararlanacağı yönünde hüküm bulunduğu gerekçesi ile ücret farkı alacağı isteminin kabulüne karar verilmiştir. Oysa, ücret eki niteliğindeki TİS kapsamında bulunan sosyal haklardan sözleşmeye rağmen işçinin yaralandırılmadığı ve ücretlerin bu ekler olmaksızın çekincesiz olarak işçi tarafından tahsil edildiği 2004 yılına kadar bu uygulamanın bireysel iş sözleşmesine rağmen sürdürüldüğü; 2004 yılından itibaren de bireysel iş sözleşmelerinde TİS hükümlerinden işçinin yararlanabileceğine yönelik bir hükme yer verilmediği; böylece, 4857 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 10.06.2003 tarihinden önceki uygulamanın işçinin zımni kabulü kapsamında iş yeri şartı olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ikramiye alacağına karar verilmesi hatalıdır.
3- Birleşen davada mahkeme, bireysel iş sözleşmesinde ücret miktarının, TTB'nin tarifesinde belirtilenden az olamayacağı ve işçi sayısına göre belirleneceği yönündeki düzenlemenin; TTB tarifesinin bağlayıcı ve zorunlu olmadığı ve işçi sayısına göre eksik ödeme yapıldığının ispatlanamaması ve tarifenin bağlayıcı olmaması nedeni ile fark alacak isteminin reddi yönünde gerekçe oluşturulmasına rağmen hüküm fıkrasında gerekçenin aksine 200 TL ücret farkı alacağına hükmedilmiştir.
Oysa yukarıda açıklandığı üzere iş yeri uygulaması haline gelen TTB asgari ücret tarifesinin altındaki ücret ödemesinin işçi tarafından çekincesiz kabulü ve ayrıca mahkeme gerekçesinde doğru olarak saptanan işçi sayısındaki artışının ispat edilemediği gözetilerek birleşen dava yönünden istemin tümü ile reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.