MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, gece çalışma ücreti, pazar çalışma ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, ... Belediyesi İtfaiye Müdürlüğünde çalıştığını, 24 saat sistemine göre çalışarak bir ay 240 saat, 1 ay 264 saat çalıştığını, haftalık 45 saati aşan çalışmaların fazla çalışmaya girdiğini bu nedenle çalıştığı dönemlere ilişkin fazla çalışma ücreti, gece çalışma ücreti, pazar çalışma ücreti, genel tatil ve kıdem tazminatı alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Hukuk Genel Kurulunca verilen 05.04.2006 gün 2006/9-107E.2006/144 ve 14.06. 2006 gün ve 2006/9-374E. 2006/382K. Sayılı ilamında uyku ve sair ihtiyaçlar için geçen zaman çıkarıldığında günde 24 saat çalışan işçinin fiilen 14 saat çalıştığı kabul edilmiş bu kural dairemizce de benimsenmiştir.
Somut olayda, davalı işyerinde 24 saat çalışma, 48 saat istirahat şeklinde çalışıldığı tarafların kabulündedir. Dosya içindeki bilirkişi raporunda davacının ayda çalışması gereken saat 195 saat olduğundan, 195 saatin üzerindeki çalışmaların fazla çalışma alacağı olduğu belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Bu durumda Davacının 24 saat çalışma, 48 saat dinlenme şeklindeki çalışması nazara alındığında davacının ilk hafta 3, ikinci hafta ise 2 gün çalıştığı sabittir. Hukuk Genel Kurulu ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, 24 saat çalışma yapılan işyerlerinde işçinin en fazla 14 saati çalışarak geçirdiği kabul edildiğinden ve İş Kanunun 63/2. maddesinde günlük çalışma süresi en fazla 11 saat olabileceğinden, haftalık 45 saati aşmasa bile 11 saati aşan kısım fazla çalışma olarak kabul edildiğinden davacı, ilk hafta 9, ikinci hafta ise 6 saat fazla çalışma yaptığından, buna göre toplu iş sözleşmesi hükümleri de nazara alınarak fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gerekir.
Mahkemece bu hususun gözardı edilmesi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy