(4857 S. K. m. 57)
Dava: Davacı vekili, davacı işçiye çalıştığı tüm süre boyunca bazı yıllar yıllık ücretli izin kullandırılmadığını, iş sözleşmesi sona erdirmesine rağmen karşılığı ücretin de ödenmediğini belirterek kullandırılmayan yıllık ücretli izinleri karşılığı ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Karar: Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B. K. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece bozmaya uyularak davacının daimi kadroya geçmeden önce yılda 11 ayı geçen 1999 yılından sonraki süresinin daimi kadroda geçen hizmet süresi ile birlikte yıllık ücretli izin hesabında dikkate alınması isabetlidir. Ancak dosyaya sunulan davacının şahsi sicil dosyasında iş sözleşmesi sona erdiğinde davacıya kullanmadığı yıllık ücretli izinden 30 gün için yıllık ücretli izin karşılığı alacağının ödendiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili temyiz aşamasında da bunu açıkça belirtmiştir. Hükme esas bilirkişi raporunda yapılan bu ödeme dikkate alınmadan davacının yıllık ücretli izin alacağı hesaplanmıştır. İtiraz niteliğindeki bu ödeme belgesi yargılamanın her aşamasında değerlendirilmelidir. Davacıya iş sözleşmesinin sona ermesinde 30 gün karşılığı ödenen yıllık ücretli izin alacağının kullanılmadığı belirtilen izin süresinden mahsup edilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy