MAHKEMESİ: KONYA 3. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 02/02/2012
NUMARASI: 2009/72-2012/46
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, evlililik yapması nedeniyle kendisinin işten ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işten kendisinin çıktığını, çıkarken evlendiğine dair herhangi bir haber vermediğini, bu nedenle kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, diğer alacaklarının kendisine ödendiğini, 3 vardiya halinde çalışıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde 22.07.2006 - 16.11.2008 tarihleri arasında çalıştığı ve davacının evlilik nedeniyle kendisinin işten çıktığı gerekçesiyle açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğinden davacının 11.11.2008 tarihli dilekçe ile işten ayrıldığını davalı şirkete bildirdiği anlaşılmakla, talep aşacak şekilde davacının işten ayrılma tarihinin 16.11.2008 olarak kabulü hatalıdır.
3-Kıdem ve ihbar tazminatının giydirilmiş ücretten, diğer işçilik alacaklarının ise çıplak ücretten hesaplanması gerekir. İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi yasa ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır. Bu nedenle ücretin eki değildir. Ücret olarak nitelendirilemez ve tazminat ve işçilik alacaklarının hesaplanmasına esas ücrete dahil edilemez.
Hükme esas bilirkişi raporunda davacının kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi de dahil edilmiş ücretten hesaplanmıştır. Mahkemece davacının kıdem tazminatının asgari geçim indirimi dikkate alınmadan hesaplanıp belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.