MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 5. İŞ MAHKEMESİ(ÜSKÜDAR 1.İŞ)
TARİHİ: 23/01/2012
NUMARASI: 2008/1050-2012/17
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin gerçekleştirdiği iş kazası nedeniyle işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücret izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davacı asıl dava ile birleştirilen Üsküdar 2. İş Mahkemesi'nin 2009/709 E, 2009/951 K, sayılı dava ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretlerinin ödenmediği gerekçesi ile ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğ gerekçesiyle kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık işverenin davacının iş akdini haklı nedenle feshedip etmediği noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, tutanakların ve diğer yazılı belgelerle hükme etkili olacak tanık beyanlarının tartışılması ve değerlendirilmesi sonucunda, davacı tarafından sevk ve idare edilen aracın devrilmesi hakkında Mahkemece alınan bilirkişi raporu yeterli olmayıp faraziyeye dayanmaktadır.
Mahkemece öncelikle yapılacak iş, davacının varsa görev tanımına ilişkin belgelerin ve aracın yüklenmesine ilişkin talimatların temin etmek, gerekli bilgi ve belgeler toplandıktan sonra, olay yerinin ve aracın teknik özellikleri ile trafik kurallarına riayet edilip edilmediğinin, refakate bir iş güvenliği, bir makine mühendisi ve bir trafik bilirkişilerinden oluşan bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak alınacak rapor ile davacının kusurunun olup olmadığının ve buna bağlı olarak iş akdinin feshinin haklı ya da haksız olduğunu değerlendirmektir. Eksik araştırma ile karar verilmesi hatalıdır.
3- Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.
Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.
İlk derece mahkemesince dinlenen hükme etkili olacak tanık beyanlarından davalı işveren nezdinde şoförlerin ve bu arada davacının sefer başına prim aldığı anlaşılmaktadır. sefer primi ile fazla çalışmanın zamsız kısmı ödendiğinden, davacının fazla çalışma ücretinin sadece yüzde elli zamlı miktarına göre belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir.
4- Hükmedilen tazminat ve ücretlerin net ya da brüt olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazında tereddüt yaraacağının düşünülmemesi de hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.