MAHKEMESİ: KONYA 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 03/04/2012
NUMARASI: 2010/534-2012/165
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalıya ait Konya D. Oteli'nde 13/11/2006 tarihinde çalışmaya başladığını ve 13/05/2010 günü işten çıkarıldığını, iş akdinin feshinden itibaren yaklaşık bir ay önce restaurantta lobide çalışırken, toplu yemek bölümünde sadece erkeklerin çalıştığı depolarda görevlendirildiğini ve Cumartesi-Pazar günleri ile dini ve milli bayramlarda dahil 07.00-16.00 arasında çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 27/04/2010 tarihinde mutfak tepsisi ile müşterilere servis yapması sebebiyle amirleri tarafından uyarılmak istendiğinde amirlerine karşı sözlü saldırıda bulunduğunu, amiri tarafından tutanaklar tutulduğunu ve davacının yazılı savunma vermekten imtina etmesi üzerine iş akdinin 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d maddesi gereğince feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davalı tarafından tanzim edilen tutanaklar ve fesih sebebi olarak belirtilen gerekçenin İş Kanunu'nun 25/II-d maddesine uygun olmadığı, feshin haksız olduğu gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosyaya davalı tarafça, davacının fazla mesai alacağı karşılığı izin kullandığına ilişkin belgeler sunulduğu görülmektedir. Bu nedenle fazla mesai açısından fazla mesai karşılığı izin belgeleri 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41/4. Maddesi kapsamında değerlendirilerek davacının varsa bakiye fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.