MAHKEMESİ: ANKARA 4. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 28/02/2012
NUMARASI: 2010/340-2012/443
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davalı işverenlikte mağaza müdürü olarak çalışmakta olan davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacıya yapılmak istenen kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ödemelerini davacının gelip almadığını, davacının iddia ve taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile ücret ve hafta tatili ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 -Davacı vekili, davacının 17/07/2007 tarihinde işe girdiğini savunmaktadır. Dosyada mevcut, 2007 yılı Temmuz ayına ilişkin davalının onayını taşımayan satış/işlem listelerinde “T. B.” şeklinde ifade edilen bir kişi belirtilerek, bu kişiye, örneğin avans verildiği ve sair durumlar belirtilmektedir. Bu belgeler davalı taraftan ve davacı taraftan sorulmalı, gerekirse işyeri kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak bu belgelerin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı, işyerinde, belgelerin ait olduğu tarihlerde başka “Tolga” isimli şahıs olup olmadığı araştırılmalı, bu şekilde davacının ileri sürdüğü tarihten itibaren mi davalı işverenlikte çalıştığı tespit edilmelidir.
3- Davacı, davalı işverenliği, dava tarihinden önce temerrüde düşürmüştür. İhbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücretlerine hükmedilirken, davacı vekilinin ıslah dilekçesinde temerrüt tarihinden itibaren faiz talebi olduğu gözetilmeksizin ıslahen artırılan miktarlar için faize hükmedilmemesi hatalıdır. Bu itibarla, davacının ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücretleri açısından davacı vekilinin ıslah dilekçesi ile artırdığı miktarlara temerrüt tarihi olan 22/03/2010 tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.
4- Fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının çıplak asgari brüt üzerinden hesaplanması gerekirken prim dahil edilerek hesaplanması hatalıdır.
5- Fazla mesai ücreti açısından, fazla mesai yapan işçiye normal saat ücretinin 1,5 katı ödenir. Ancak, davacı aynı zamanda prim almakta olduğundan, davacının fazla mesai çalışması için alması gereken bu % 150 oranına göre hesaplanan ücretin % 100 oranına tekabül eden kısmını primle birlikte zaten aldığı, bu nedenle davacıya sadece normal ücretin % 50 artırılmış kısmının ödenmesi gerektiği gözetilmelidir. Buna göre davacının fazla mesai ücreti, her fazla mesai saati için 1 saatlik normal mesaisinin karşılığı olan 1 saatlik çıplak asgari brüt ücretin 0,5 sayısı ile çarpımı sonucu bulunacaktır.
6- İhbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücretleri olarak dava dilekçesinde istenen miktarlar açısından 22/03/2010 olan temerrüt tarihinden itibaren faiz istendiği gözetilmeksizin, talep aşılarak 21/03/2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.