MAHKEMESİ: MİLAS 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
TARİHİ: 15/03/2012
NUMARASI: 2010/375-2012/170
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti
Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde gece bekçisi olarak 02.01.2009 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, 04.07.2010 tarihinde müvekkilinin işyerinde iş saati içerisinde uyuduğu gerekçesi ile hakkında gerçeğe aykırı tutanak düzenlendiğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin kendisine ödenmeyen işçi alacakları için ihtarname keşide ettiğini, buna rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını, son olarak aylık 765,00 TL ücret aldığını, yıllık izin kullanmadığını beyanla; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının 04.07.2010 tarihinde 06.30-21.10 saatleri arasında ve çalışma saatleri içerisinde işyeri açısından güvenlik zafiyetine sebep olacak şekilde uyuduğunu, bu olayla ilgili olarak 05.07.2010 tarihinde tanıklar huzurunda tutanak tutulduğunu, davacıdan yazılı savunmasının istendiğini ancak sunmadığını, davacının fazla mesai, hafta tatili alacaklarının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı temyiz etmiştir
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Somut olayda; mahkemece, davacının kadem ve ihbar tazminatlarının reddine karar verilmiş olup, red gerekçesi davacının görev esnasında uyumasına bağlanmıştır; ancak davacının uyuduğu kamera kayıtlarına dayanılarak ileri sürülmüş, oysa kamera kayıtlarında davacının uyuduğu net bir şekilde tespit edilememiştir. Dinlenen davalı tanıklarından B.. T.. davacıyı uyurken gördüğünü beyan etmişse de bu tanık halen işyerinde çalışan kişidir. Bu durumda davacının görev başında uyuduğu hususu her türlü şüpheden uzak bir şekilde ispatlanamadığından kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulü yerine reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.