MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde 12/03/1990 - 16/07/2009 tarihleri arasında inşaat teknikeri olarak çalıştığını, fesihten sonra davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, ödemeye dair imzalatılan hesap pusulasının yanında feragat ve ibraname başlıklı bir belge imzalatıldığını, davacının bu belgenin altına el yazısı ile hizmet süresince yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığına dair ihtirazi kayıt koyduğunu, davacıya kullandırılmayan toplam yıllık ücretli izninin 344 gün olduğunu, aylık çıplak brüt ücretinin 2442,41 TL olduğunu iddia ederek, yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının 19 yıl davalı şirkette çalıştığını, davacının çalışma dönemi boyunca hiç yıllık izin kullanmadığı yönündeki iddiasının hayatın olağan akışına ters olduğunu, davacının şantiyelerde idari işlerden sorumlu olduğunu, kendisi de dahil tüm personelin evrakının tanzimini yaptığını ve muhafaza ettiğini, ancak kendisine ait yıllık izin belgelerinin bulunamadığını, şantiyelere ve işçilere ait 10 sene öncesine ait belgelerin yasal muhafaza süresi olduğu için imha edildiğini bu sebeple davacının çalışma dönemine ait bazı belgelerin bulunamadığını, davacının 2006 - 2007 yıllarına ait personel evrakı ile iştigal etmediği döneme ait belgelerin bulunmasına rağmen personel evrakını tanzim ve muhafaza etmediği 17 yıllık dönemde sadece 2 adet belgenin bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının dava dilekçesindeki yıllık izin talebi 1.000 TL iken, ıslah dilekçesinde bu miktar arttırılarak 23.447,13 TL olmuştur. Mahkeme, davacının yıllık izin alacağına “temerrüt tarihi olan 05/03/2010'dan itibaren yasal faiz” yürütmüştür. Dosyanın içerisinde, davacının keşide ettiği bir ihtarnameye rastlanmadığı gibi, davalı vekili davacının böyle bir ihtarname keşide etmediğini savunmuş, davacı da buna itiraz etmemiş, ihtarname de ibraz etmemiştir.
Mahkemenin olmayan bir temerrüt tarihi üzerinden faiz yürütmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak yerine;
“1-Davanın kabulüne, brüt 23.447,13 TL yıllık izin ücretinin 1.000 TL sinin dava tarihi olan 01/03/2010 tarihinden, 22.447,13 TL’sinin ıslah tarihi olan 20/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.