MAHKEMESİ: ESKİŞEHİR 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 10/04/2012
NUMARASI: 2011/176-2012/265
DAVA:Davacı, fazla mesai ücreti ile dini ve resmi bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketlere ait işyerlerinde Ekim 2008-11/11/2010 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, fazla mesai yaptığını, dini ve resmi bayramlarda çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı A.. Kargo Yurtiçi ve Yurtdışı Taşımacılık A.Ş vekili; davacının fazla çalışmaların ödendiğini ve alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı U.. Taşımacılık İnş.ve İnşaat Malz.Tem.San.ve Tic.Ltd.Şti vekili; davalı şirketin 2010 Nisan ayında kurulduğunu ve davacının kendi şirketlerinde hiç çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının talep ettiği çalışma dönemi içinde önce Aras Kargo şirketinde , bilahare H.. Ö.. isimli kişinin işyerinde çalıştığı anlaşılmıştır.
Mahkemece davalılar U.. Taşımacılık İnş.ve İnşaat Malz.Tem.San.ve Tic.Ltd.Şti ile A.. Kargo A.Ş. davacının hak ve alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş ise de, davacının işvereninin kim olduğunun açıklanmadığı, "davalı işyerinde" şeklinde soyut bir tanımlama yapıldığı, davalılar arsaındaki ilişkinin niteliği ortaya konulmadığı gibi, davacının işvereni olmayan U.. Taşımacılık İnş.ve İnşaat Malz.Tem.San.ve Tic.Ltd.Şti nin neden sorumlu tutulduğunun gerekçelendirilmediği görülmüştür.
T.C. Anayasası'nın 141. maddesi mahkeme kararlarının gerekçeli olacağını emreder. Bu itibarla yukarıdaki hususlara yönelik gerekçe içermeyen mahkeme kararının sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 15/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.