MAHKEMESİ: ANKARA 19. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 13/04/2012
NUMARASI: 2010/979-2012/313
DAVA:Davacı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile %5 fazla alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işveren emrinde 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanununa tabi olarak çalışırken fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile %5 fazla alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek bu alacakların tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı fazla çalışma yaptığını ileri sürerek fazla çalışma ve %5 fazlasını istemiş, mahkemece davacı tanık beyanları dikkate alınarak davacının haftada altı gün 08.30-20.30 saatleri arası çalıştığı ve bu çalışmadan 1 saat ara dinlenmesinin düşülerek yapılan hesaplamaya değer verilerek hüküm kurulmuştur. Dairemizin yerleşik uygulamasına göre onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmesi gerektiği cihetle, fazla çalışmanın hesaplanmasında günlük çalışmadan 1,5 saat yerine 1 saat ara dinlenmesinin düşülmesi isabetsizdir.
3-Mahkemece davacının fazla mesai ücreti ile genel tatil alacağı ile bu alacakların süresinde ödenmemesinden kaynaklanan günlük %5 fazlalıklarının en yüksek mevduat faiziyle tahsiline karar verilmiş ise de, 5953 Sayılı kanunda 4857 sayılı İş Yasasının 34. madde hükmüne yer verilmediğinden anılan alacakların ancak yasal faizi ile tahsiline karar verilebilir. Buna bağlı olarak, sözkonusu alacaklar için yürütülen faiz türü hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.