MAHKEMESİ: ADANA 4. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 26/04/2012
NUMARASI: 2010/104-2012/259
DAVA:Davacı, ücret zammı farkı, yıllık izin, vardiya zammı, genel tatil ücreti ile eşit davranmama tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A)Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 1999 tarihinde işe girdiğini sendika üyesi olduğunu, mevsimlik işçi olarak gösterildiğini, oysa yasa ve Yargıtay kararlarına göre işin niteliğinin süreklilik arz etmesi, belirli bir mevsim veya kampanya döneminin sınırlı tutulmasının mümkün olmadığı hallerde işçinin yılın büyük bir bölümünde çalıştırılması, kısa bir süre akdin askıya alınması halinde mevsimlik işten bahsedilemeyeceği ve bu durumdaki işçilerin yıllık izin ücretinin verilmesi gerektiğini, 2822 sayılı yasanın 5. maddesi kapsamında tam süreli ve mevsimlik çalışan işçiler arasında farklı eylem yapılamayacağından davacının TİS'in 33. maddesinde yazılan ücret zammından yararlandırılmaması, vardiya zammının uygulanmaması sebebiyle eşitlik ilkesine aykırı davranıldığını iddia ederek ücret zammı farkı, yıllık ücretli izin, vardiya zammı, genel tatil ve eşitsizlik zammı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının mevsimlik işçi olduğunu, davacının işvereni ibra ettiğini, yapılan ödemeleri de kabul ettiğini, işin yoğun olduğu dönemlerde davacının çalıştırıldığını, bu nedenle yıllık izne hak kazanmadığını ayrıca ücret farkının istenemeyeceğini, vardiya zammının da daimi işçilere uygulanacağının TİS'in 30/b maddesinde açıklandığını, eşit davranmama gibi bir durumun bulunmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının mevsimlik işçi olmadığı kabul edilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bordrolarda tahakkuk olduğu söylenilen genel tatil ücretlerinin fazla mesaiye ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi tarafından söz konusu tahakkukların, TİS'e göre 3 katı üzerinden hesaplanması gerektiği mütalaası ile ödenmeyen kısımlar hesaplanmış ise de yukarıda açıklandığı üzere sözkonusu miktarlar fazla mesaiye ilişkin bulunduğundan, davacı tarafından da genel tatillerde çalışıldığı usulüne uygun olarak kanıtlanamadığından bu alacak talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.