MAHKEMESİ : ANKARA 5. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/06/2012
NUMARASI : 2009/979-2012/393
DAVA :Davacı vekili, davacı basın işçisinin fazla mesai, tatil ücret, asgari geçim indirimi ve yemek yardım alacakları ile fazla mesai ve tatil ücretinin geç ödenmesinden dolayı % 5 fazla ödeme alacağının, birleştirilen davada ise davalının ihbar, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı için yapılan icra takibine itirazın iptaline takiben devamına, ayrıca ödenmeyen ücret alacağı için % 5 fazla ödeme alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı veikili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. 6100 sayılı HMK.’un 25/1 maddesi uyarınca “Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz”. Aynı kanunun devamındaki 26/1 maddesine göre de “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez”.
Dosya içeriğine göre davacı vekili ücretin geç ödenmesinden dolayı % 5 fazla ödeme alacağını 4.520,55 TL talep etmesine rağmen, mahkemece talep aşılacak şekilde 16.167,50 TL’ye hükmedilmesi taleple bağlılık kuralına aykırıdır.
3. Davacı tarafın ücret, fazla mesai ve tatil ücret alacaklarının geç ödenmesinden dolayı 5953 sayılı Basın İş Kanunu’nun Ek.1 maddesi uyarınca hesaplanan % 5 fazla ödeme alacağı kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında % 85 oranında indirime tabi tutularak hüküm altına alınmasına rağmen, gerekçeli kararda % 95 oranında indirim yapıldığı belirtilmiştir. Bu indirim oranının açıklığa kavuşturulması, kabul edilen gerçek oranın belirtilmesi, bu yönde çelişkinin giderilmesi gerekir. Mahkemece çelişki doğuracak şekilde karar verilmesi hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.09.2014 oybirliği ile karar verildi.