MAHKEMESİ: GAZİANTEP 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 17/07/2012
NUMARASI: 2010/588-2012/415
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.. Savunma ve Güvenlik Sistemleri Sanayi A.Ş.; davacının iş akdinin başka bir işçi ile kavga etmesi nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı R.. Güvenlik A.Ş.; davacının iş akdinin diğer davalı şirket tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı M.. Petrol Gazları A.Ş.; kendisine husumet yöneltilemeyeceğini ve davacının iş akdinin başka bir işçi ile kavga etmesi nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil taleplerinin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Davalılardan M.. Petrol Gazları A.Ş. ‘nin 17.07.2012 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edilen kısa karara karşı 08.08.2012 harç tarihli dilekçesi ile yaptığı temyizin 2521 sayılı kanunun 8. maddesinde belirtilen 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra yapıldığı anlaşıldığından davalının temyiz talebinin süre aşımı nedeniyle reddine,
2- Diğer davalılar açısından;
Her ne kadar yerel mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de, davacının işyerinde çalışan diğer işçi M.. Z.. ile işyerinde münakaşa ve kavga ettiği dosya içeriği ile sabit olup, davacı da savunmasında “…kim o işi yapıyor, küfür ettim…” şeklinde küfür ettiğini kabul etmiştir. Davacı işçi ile kavga eden diğer işçi de işten çıkartılmış olup bu işçinin açmış olduğu davada kıdem ve ihbar tazminatı talepleri kabul edilmiş, ancak Yargıtay Yüksek 22. Hukuk Dairesinin 2014/4772 Esas sayılı ilamı ile kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamayacağı gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Görülen davada da davacının aynı yerde çalışan diğer işçi ile münakaşa ve devamında kavga ettiği sabit olduğundan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.