MAHKEMESİ: İSKENDERUN 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 14/06/2012
NUMARASI: 2011/932-2012/758
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, ücret alacağı ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, ücret ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesi ile davalıya ait işyerinde 29.05.2007 günü ile iş akdinin sona erdirildiği 05.08.2011 tarihi arasında çalıştığını iddia etmiş ve tazminat ve ücret alacağında bulunmuştur.
İlk derece Mahkemesince, davacı işçinin hizmet durum cetveli kayıtlarına göre 02.05.2007- 05.08.2011 tarihleri arasında çalıştığının kabul edildiği bilirkişi raporuna itibar edilerek hesaplama yapılan miktar üzerinden tazminat ve ücret ücret alacaklarına hükmolunmuştur. Mahkemece talepten fazlasına hüküm kurulamaz. Mahkemece talebin aşılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda, davacı işçi fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını tanıkları ile ispat etmeye çalışmış ise de davacı tanıkları işyerinde çalışmamış kişiler olup, duyuma dayalı bilgi sahibidir. Bu nedenle bilgileri ispata elverişli değildir. İlk derece mahkemesince davacının fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yaptığının kabul edilerek bu ücret istemlerinin kabulü isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.06.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.