MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA:Davacı, belediyede şoför olarak çalışmakta iken 5747 sayılı kanunun 2. Maddesinin 6. Fıkrası gereğince ... Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünde düz işçi olarak atanan davacıya uygulanan pozisyon değişikliğinin geçersizliğine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, belediyede şoför olarak çalışmakta iken 5747 sayılı kanunun 2. Maddesinin 6. Fıkrası gereğince ... Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünde düz işçi olarak atanan davacıya uygulanan pozisyon değişikliğinin geçersizliğine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacıya uygulanan pozisyon değişikliğine ilişkin kurum işleminin iptaline, davacının şoför olarak tespitine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Taraflar arasında davacının naklen atanmasının yapılmasına dair işveren tasarrufunun iptalinin gerekip gerekmeyeceği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.
İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz.
İş Kanununun 22. maddesinde "İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir.” hükmüne yer verilmiş bulunmaktadır.
Yukarıda anılan yasal düzenlemeler karşısında, işverence davacının şoförken düz işçi olarak atanmasına dair işlem işletmesel karar niteliği taşımaktadır ve Mahkemece yerindelik denetimine tabi tutulması mümkün değildir. Söz konusu işlemin İş Kanunu 22. maddeye aykırı olduğu iddiası var ise bu iddianın ispat edilmesi olsa olsa davacı işçiye iş akdini haklı nedenle fesih yetkisi verecektir.
Tüm bu tespitler karşısında davacının düz işçi olarak atanmasına dair işlemin iptaline dair talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile işlemin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy