MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 04/09/2012
NUMARASI : 2010/904-2012/656
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde 28/10/2005-12/12/2009 arası çalıştığını, iş akdinin davalı şirket tarafından haksız olarak sona erdirildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalılar Cevabının Özeti:
Davalı şirket vekili; müvekkili şirket işyerinde kesintisiz çalıştığını iddia eden davacının 2009 yılı 6. döneminde başka bir şirket olan 1011264 sicil işyerinde çalıştığını, müvekkili şirkette 2009 yılı 11. ve 12. döneminde çalıştığını, davacının iş düzenine uymadığı, mesai saatlerine riayet etmediği ve kendisinden beklenen verimi göstermediği için şirket sorumluları tarafından defalarca uyarılması neticesinde, bu şartlarda çalışamayacağını beyan edip, kendi isteğiyle işyerinden ayrıldığını, davacının ablası E.. T..'ın halen müvekkili şirkete ait işyerinde yaklaşık 6 yıldır çalıştığını ve bu güne kadar hiçbir sorun yaşamadığını, işyerinde çalışanlar fazla mesaiye kaldıklarında ve hafta sonu günlerinde çalıştıklarında fazla mesai ücretleri ile hafta tatili ücretlerinin ödendiğini, 2009 yılı Kurban bayramının birinci günü tatil yapan davacının diğer 3 gününde sadece bayramın 3. günü öğleden sonra 12:00-17:30 arası çalıştığını ve ücretini aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı SGK vekili; kurum kayıtlarında davacının işveren tarafından verilmiş işe giriş bildirgesi dışında daha öncesine ait başkaca çalışmasının olmadığını, ayrıca çalışmasının kesintisiz olmadığının görüleceğini, 5 yılı aşan hizmet tespiti taleplerinin hak düşürücü zamanaşımına uğradığını, varsa fiili çalışmanın geçerli delillerle kanıtlanması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Dosyanın incelenmesinden; davacının işçilik alacakları ile birlikte hizmet tespiti talebinin de bulunduğu, hizmet tespiti talebinin dosyadan tefrik edilip ayrı bir esasa kaydedildiğinin anlaşılması üzerine UYAP kayıtlarında yapılan kontrolde, bu dosyadan tefrik edilen hizmet tespiti davasının temyiz incelemesinin Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 2012/20342 esas sayısı ile yapılıp hizmet tespitine yönelik kararın bozulduğu anlaşılmıştır.
Mahkemece bu davayı doğrudan etkileyecek olan ve bu dosyadan tefrik edilen hizmet tespiti davasının kararının kesinleşmesi beklenmeden alacak talebi hakkında hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.