MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA:Davacı, hafta tatil ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi ödenmeyen fazla çalışma ücreti, ile hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesi isteğiyle bu davayı açmıştır.
Davalı işveren davanın reddini talep etmiş, mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü taraflar temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarıyla davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının hafta tatili ücreti talebi reddedilmiş, mahkemece sözü edilen red sebebiyle davalı yararına 400,00TL avukatlık ücretine hükmedilmiştir. Hafta tatili alacağından talep konusu miktar 200,00TL olup, mahkemece Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre reddedilen miktarı aşan şekilde avukatlık ücretine karar verilmesi hatalıdır. Bu durum bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:
Hüküm fıkrasında yazılı olan “Yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre red edilen miktar yönünden davalı vekili yararına hesap edilen 400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsiliyle davalıya verilmesine” sözcüklerinin çıkarılarak yerine, “Yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre red edilen miktar yönünden davalı vekili yararına hesap edilen 200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsiliyle davalıya
verilmesine” yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.