MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bayram genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, bayram ve genel tatil ücret alacağının kabulü, diğer taleplerin reddi yönünde davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.03.2012 gün ve 2012/12045 Esas, 2012/10187 Karar sayılı kararı ile “tefhim edilen kısa kararla verilen hükümde taraflara tanınan hak ve yüklenen yükümlülüklerin açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde belirlenmediği, duruşmada açıklanan hüküm ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun aynı olmadığı, HMK.297, 298/2 ve 321. Maddelerine aykırı davranıldığı” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, kısa kararın tefhiminin yasaya uygun olduğu, bozma gerekçesinin Anayasa’nın 141 ve HMK.’un 371. maddelerine uygun olmadığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dairemizin “tefhim edilen kısa kararla verilen hükümde taraflara tanınan hak ve yüklenen yükümlülüklerin açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde belirlenmediği, duruşmada açıklanan hüküm ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun aynı olmadığı, HMK.297, 298/2 ve 321. Maddelerine aykırı davranıldığı” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 03.12.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.