T.C.
YARGITAY
9. Hukuk Dairesi
Y A R G I T A Y İ L A M I
ESAS NO : 2012/5994
KARAR NO : 2014/10970
MAHKEMESİ : ANKARA 3. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 27/12/2011
NUMARASI : 2010/907-2011/1039
DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren, davacının 13.09.2010-14.09.2010 tarihinde işe gelmediği için haklı nedenlerle iş aktinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Ücret miktarının tespiti hususunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.
Mahkemece davacının aylık net 900 TL çıplak ücretine ilave olarak sefer başına 2 TL prim aldığı kabul edilerek tespit edilen giydirilmiş ücret üzerinden hesaplama yapıldı. Ancak davacı tanığı A.. T.. ifadesinde 01.06.2010 tarihinden itibaren sefer başına 2 TL prim alındığını beyan etmesi karşısında 01.06.2010 tarihinden önce davalı savunması gibi sefer başına 1 TL aldığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken tüm çalışma dönemi itibariyle sefer başına 2 TL prim aldığının kabulü ile yapılan hesaplamaya itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.
3-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 49. maddesi ile taşıt kullanma sürelerine uyma zorunluluğu getirilmiş olup bu yasağın esas ve usullerinin yönetmelikle belirleneceği belirtilmiştir. 2182 sayılı Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 98/1-A bendinde ise ticari amaçla yük taşımacılığı yapan şoförlerin bir günde dokuz saatten fazla araç kullanamayacakları yönünde yasal düzenleme mevcuttur.
Fazla mesai alacağının tanık beyanlarıyla kanıtlandığı 01.04.2010-12.09.2010 tarihleri arasındaki döneme ilişkin Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre ağır vasıta sürücülerinin günde 9 saatten fazla araç kullanamayacağı gözetildiğinde günlük 7,5 saatlik süreyi aşan 1,5 saatlik süre için fazla mesai ücret alacağına hükmedilmesi gerekirken sırf davacı tanık beyanlarına itibarla haftalık 53 saat fazla mesai ücret alacağına hükmedilmesi hatalıdır.
4-Hafta tatil günlerindeki çalışma karşılığı ayrıca talepte bulunulmuş olup mahkemece bu alacak hüküm altına alındığı halde aynı sürenin fazla çalışma alacağı hesabında da hesaba dahil edilerek mükerrer ödemeye sebebiyet verecek şekilde fazla çalışma hesabı hatalıdır. Fazla çalışma haftada 6 gün üzerinden hesaplanıp, hafta tatili çalışmasının 7,5 saatten fazlası eklenerek haftalık fazla çalışma süresi belirlenmelidir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy