MAHKEMESİ : ANKARA 6. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/12/2011
NUMARASI : 2007/371-2011/1045
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, dini ve resmi bayram çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının, davalı işverenlikte tamirci olarak çalışmakta iken iş aktinin sebepsizce davalı tarafından feshedildiğini, davacının Türkiye'ye gönderildiğini, primleri düşük göstermek amacı ile ücretinin 400 Dolar gösterildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davalının Kırgızistandaki sözleşmesinin Kırgızistan Bakanlığınca haksız olarak feshedildiğini, tahkim davasının devam ettiğini, bu nedenle davacının iş aktinin haklı nedenle feshedildiğini, taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının feshin tazminatı gerektirmeyecek şekilde haklı nedenle yapıldığını ispat edemediği, tüm taleplerin sübut bulduğu gerekçesi ile karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, davacı şahitlerinden K..A.., kendisinin davalı işverenliğin Kırgızistandaki şantiyesinde 2003 yılı Nisan ve Kasım ayları arasında çalıştığını, işyerindeki çalışmanın haftanın 7 günü sürdüğünü beyan etmiştir. Davacı şahitlerinden E..T.., 2003 yılı Nisan ve Eylül ayları arasında çalıştığını, işyerindeki çalışmanın haftanın 7 günü sürdüğünü beyan etmiştir. Davacı şahitlerinden M..E.., davalı işverenliğin Kırgızistandaki şantiyesinde 2004 yılı Şubat ayından itibaren yaklaşık 7 ay çalıştığını, şantiyede çalışan Kırgızlı işçilere 2 haftada 1 gün izin verildiğinde Türk işçilerin de izinli olduklarını beyan etmiştir.
Davacının davaya konu ettiği dönem 2004 yılı ve sonrası olduğundan, davacı şahitlerinden K..A.. ve E..T..'in hiç hafta tatili yapılmadığı yönündeki beyanları hükme esas alınamaz. Davacı şahitlerinden M..E..'nin beyanına göre davacının 2 haftada 1 kere hafta tatili yaptığının kabulü gerekir. Bu durumda, hafta tatilllerinde yapılan günlük fiili çalışmanın 7,5 saati aşan kısmı da karara esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai süresine eklendiğinden, 1 ay içinde çalışılmayan 2 hafta tatili günü için fiili çalışmanın 7,5 saati aşan kısmı da olmayacağından, fazla mesainin de yeniden hesaplanması gerekmektedir.
Mahkemece yapılacak iş, davacının 2 haftada 1 kere hafta tatili yaptığının kabulü ile hafta tatili ücretinin yeniden hesaplanması, fazla mesai ücretinin açısından ise 1 ayda sadece 2 hafta tatili çalışıldığından, sadece çalışılan hafta tatilleri için ara dinlenme düşüldükten sonra ortaya çıkan günlük fiili 7,5 saati aşan çalışmanın fazla mesai süresine eklenmesi, çalışılmayan hafta tatilleri için fazla mesai süresine bir ilave yapılmayacağının gözetilmesi yönünde yeniden bilirkişi raporu alarak sonuca gitmektir.
3- Davacı şahitlerinden M.. E..'nin beyanında, Kırgızistandaki yol yapım çalışmalarının Nisan ve Kasım ayları arasında yapıldığı, Kasım ayından sonra hava koşulları nedeni ile çalışma olmadığı belirtilmektedir. Diğer iki davacı şahidinin beyanlarında hava koşullarının çalışma dönemlerine etkisi hakkında doğrudan bir açıklık yok ise de, çalıştıklarını beyan ettikleri dönemler itibari ile çalışmalarının davacı şahidi Mustafa'nın belirttiği aylar içinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.
Bu nedenle, davacının çalışma dönemi içinde Nisan ayı başından Kasım ayı sonuna kadar olan sürede fazla mesai ve hafta tatili çalışması yaptığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken, tüm çalışma döneminin hesaplamaya esas alınması hatalıdır.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy