MAHKEMESİ: ADANA 5. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 13/12/2011
NUMARASI: 2010/450-2011/993
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılardan TC. Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işveren işçisi ve temizlik görevlisi olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücretinin ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.. B.. vekili, husumet ehliyetlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Bayıktem Şirketi, davaya cevap vermemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı T.. B.. vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Mahkemece; kısa kararda, sadece “Islah talebi de dikkate alınarak davanın kabulüne” şeklinde hüküm özeti yazılıp, miktarlar belirtilmeden ve başka bir hususa yer verilmeden hüküm tefhim edildiği hâlde, gerekçeli kararda ayrıntılara yer verilmesi kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturur.
Hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.
6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.
6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”
Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile kararın gerekçesinin çelişkili olduğu, ayrıca davalıya yüklenen yargılama giderinin ne kadar olduğu belirtilmeyerek HMK.nun 297. maddesine aykırı hüküm kurulduğu açıkça ortadadır.
Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına (6100 sayılı yasanın HMK.nun 297, 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın sair yönleri incelenmeksizin yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy