MAHKEMESİ: İZMİR 8. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 01/12/2011
NUMARASI: 2010/812-2011/765
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti, izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışırken ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, maaş, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının 21.01.2008-21.09.2010 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından işten ayrılması sureti ile fesh edildiğini, tüm ücret alacaklarının ödendiğini, fazla çalışma iddiasının gerçekliği olmadığını, fazla çalışma yapıldığında ücretinin bordroda gösterilerek ödendiğini, davacının hafta tatili, bayram ve genel tatil ile yıllık izin hakkını kullandığını, savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalışması karşılığı hak ettiği ücretleri ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin işveren tarafından ödendiğinin yasal deliller ile ispatlanamadığı,bu itibarla davacının haklı nedene dayalı olarak iş akdi feshedip kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücretine nak kazandığı, yine davacının fazla mesai yaptığı, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığı, 2010 yılı Ocak ila Eylül aylarına ait ücretlerin ödendiği hususunun da yazılı belge ile ispatlanamadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalıya ait işyerinde 7 gün 24 saat faaliyetin olduğunu ileri sürüp fazla çalışma alacağı istemiş, davalı ise iddianın yerinde olmadığını, yapılan fazla çalışmaların ücretlerinin de ödendiğini savunmuştur.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ayda iki hafta haftada 6 gün günde 9 saat 1 saat ara dinlenmesi ile, ayda iki hafta ise haftada 7 gün yine günde 9 saat 1 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı belirtilip buna göre hesaplama yapılmıştır.
Tanık anlatımları ve davacı tarafından emsal gösterilen dosyalar değerlendirildiğinde davacının haftada 6 gün 08.00-19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı, buna göre günlük çalışmada 2,5 saat fazla mesai yaptığı, 6 günde ise 15 saat fazla mesaisi olduğu, pazar çalışması bulunduğu haftalarda ise haftalık 17,5 saat fazla çalışma yaptığı anlaşılmakla, fazla çalışma alacağının bu açıklamaya göre hesaplanıp 1/4 takdiri indirim yapılarak sonuca gidilmesi gerekmektedir,
Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.