MAHKEMESİ: 11. İŞ MAHKEMESİ
DAVA:Davacı vekili, davacı işçinin fark ücret, ikramiye, ilave tediye ve hafta tatil ücret alacakları ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.11.2012 gün ve 2010/28028 Esas, 2012/26272 Karar sayılı kararı ile “davacı işçinin, geçici işçi olarak ve yevmiye esasıyla davalı işyerinde 27.04.1998 tarihinde çalışmaya başlamış ve büro personeli olarak görevlendirildiği, davacının da taraf olduğu TİS'e göre, geçici işçiler ile kadrolu işçiler arasında ücret konusunda ayrıma gidilmiş olup, davacıya tabi olduğu statü üzerinden hesaplanan ücret ve sosyal hakların ödendiği, davacı 01.08.2007 tarihinde kadroya geçirilmiş ve bu tarihten itibaren de bu statü üzerinden haklarını almaya başladığı, davalı işyeri kamu kuruluşu olup, çalışma usul ve esasları ile görevlendirmeler ve ücret ödemeleri yönünden kamu otoritesi altında olduğu, işyerinde uygulanan TİS'e göre, işçiler arasında ücret konusunda kadrolu-kadrosuz ayrımı yapıldığı ve davalının TİS hükümlerine göre ödemelerini yaptığı, eşitlik ilkesi aynı durumda olanlara aynı kuralların uygulanması anlamına geldiği, davacının geçici işçi olarak çalıştığı dönem için fark alacak ve ayrımcılık tazminatı talep hakkı olmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, emsal Dairemiz incelemesinden geçen kararları gerekçe göstererek bozmaya karşı direnilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dairemizin “davacı işçinin, geçici işçi olarak ve yevmiye esasıyla davalı işyerinde 27.04.1998 tarihinde çalışmaya başlamış ve büro personeli olarak görevlendirildiği, davacının da taraf olduğu TİS'e göre, geçici işçiler ile kadrolu işçiler arasında ücret konusunda ayrıma gidilmiş olup, davacıya tabi olduğu statü üzerinden hesaplanan ücret ve sosyal hakların ödendiği, davacı 01.08.2007 tarihinde kadroya geçirilmiş ve bu tarihten itibaren de bu statü üzerinden haklarını almaya başladığı, davalı işyeri kamu kuruluşu olup, çalışma usul ve esasları ile görevlendirmeler ve ücret ödemeleri yönünden kamu otoritesi altında olduğu, işyerinde uygulanan TİS'e göre, işçiler arasında ücret konusunda kadrolu-kadrosuz ayrımı yapıldığı ve davalının TİS hükümlerine göre ödemelerini yaptığı, eşitlik ilkesi aynı durumda olanlara aynı kuralların uygulanması anlamına geldiği, davacının geçici işçi olarak çalıştığı dönem için fark alacak ve ayrımcılık tazminatı talep hakkı olmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece emsal kararlar gerekçe gösterilerek direnilmiş olup, Muvakkat işçinin yükleme ve boşaltma hizmetinde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştırılacağı, bu hizmetin dışında ise ihtiyaç duyulduğu takdirde süresi muayyen olan işlerde veya icap ve hususiyetleri dolayısıyla bir yıldan az süreli ve mevsimlik işlerde işçi çalıştırılacağı” belirtilmesine rağmen, davacının maddede belirtilen iş dışında, sürekli işte çalıştırıldığı anlaşıldığından, direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.