MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti isteklerinde bulunmuştur.
Davalı işveren zamanaşımı defini ileri sürmüş, kıdem tazminatının 45 günlük ücret yerine yasal 30 günlük ücrete göre ödenmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi kıdem tazminatının 30 günlük ücret yerine her yıl için 45 günlük ücret üzerinden ödenmesi gerektiğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.
Davacı işçi 1989 yılında işyerinde çalışmaya başlamış ve işyerinde 01.07.1995- 30.06.1996 yılları arasında toplu iş sözleşmesi yürürlükte kalmıştır. Davacı işçi sendika üyesi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanmış ancak yürürlük süresi içinde 30.01.1996 tarihinde üyelikten istifa etmiştir. Daha sonra toplu iş sözleşmesi imzalanmamıştır. Davacı işçi toplu iş sözleşmesi süresi bitmeden üyelikten çekildiğine göre toplu iş sözleşmesinin ard etkisinden yararlanamaz. Davalı işveren tarafından kıdem tazminatı 30 günlük ücret üzerinden ödendiğinden kıdem tazminatı farkı isteğinin reddine karar verilmelidir. Mahkemece yazılı şekilde kıdem tazminatı farkı isteğinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının talep halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy