MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Rektörlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece karar tefhim edilip, taraflara tebliğ edildikten sonra davalı Üniversite vekili Yargıtay’a hitaplı 02.10.2013 tarihli “temyiz dilekçesine ek beyan” başlıklı dilekçesi ile harçtan muaf olan davalı üniversitenin harca mahkum edilmesinin de bozma sebebi olduğunu belirtmiştir.
Mahkemece bu dilekçe üzerine davalı vekilinin mahkemeye yönelik bir talebi olmadığı halde, 04.10.2013 tarihli ek karar ile hüküm fıkrasının 4. Maddesinde belirtilen “ 238,00 TL. karar harcının davalıdan alınmasına” ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “ davalı üniversitenin harçtan muaf olması nedeniyle karar harcı alınmasına yer olmadığına” sözcüklerinin eklenmesine kararın bu şekilde düzeltilmesine “ karar verilmiştir.
6100 Sayılı HMK. na göre Mahkemece karar verildikten sonra kararda değişiklik yapılabilmesi iki halde kabul edilmiştir.
Bu hallerden ilki 304. Maddede düzenlenen “ hükmün tashihi, diğeri 305. Maddede düzenlenen “ hükmün tavzihi “ dir.
Hükmün tavzihinin sınırı HMK. nun 305/2. Maddesinde özellikle belirtilmiştir.
Hükmün tashihinin usulü 304. Maddede, tavzih usulü de 306. Maddede açıklanmıştır.
Öncelikle Mahkemece verilen ek kararın niteliği belirtilmemiştir.
Kararda harçtan muaf olan davalının harca mahkum edilmesi tashih yolu ile düzeltilebilecek bir maddi hata değildir.
Hüküm fıkrasında tavzihi gerektirecek bir halde yoktur.
HMK. nun 305/2. Maddesine göre “Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.”
Harçtan muaf olan davalının harca mahkum edilmesi davalıya yüklenen bir borç olup, tashih yada tavzih yolu ile düzeltilebilecek bir hal değildir.
Kaldı ki Mahkemece ek karar verilirken HMK. nun 304 veya 306. Maddesindeki usullere de uyulmamıştır.
Bu nedenlerle, Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 Sayılı Yasa’ nın 56/b maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi, karardaki hukuki hatanın tashih veya tavzih yolu ile düzeltilemeyeceğinin düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ:
1- Mahkemenin 04.10.2013 tarihli ek kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,
2- Hüküm fıkrasının harca ilişkin 3 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;
“ 3- Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,
Davacının yatırdığı harçların karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine, “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy