MAHKEMESİ: İSTANBUL 9. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 23/09/2013
NUMARASI: 2009/425-2013/518
DAVA:Davacı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankada 15/01/1989-31/07/2007 tarihleri arasında çalıştığını, işten ayrılırken son 5 seneye ait yıllık izin ücretinin ödendiğini, önceki senelere ait 185 gün izin alacağının ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca fazla mesai yaptığını, karşılığı ücretlerinin ödenmediğini, ibranameyi ödenmeyen önceki yıllara ait yıllık izin alacağı ve fazla mesai alacağını saklı tutarak imzaladığını iddia ederek, fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; yıllık izin ücreti dahil alacaklarının davacıya ödendiğini, davacının işvereni ibra ettiğini, ücret alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, fazla mesai yapıldığının ispat edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, fazla mesai alacağını ispat açısından tanık beyanlarına dayanmış ve mahkemece fazla mesaiye hükmedilmişse de tanıklardan birisi 1990 yılında işten ayrılan bir kişi olup diğeri davacının komşusudur. Bu iki tanığın talep dönemine ilişkin çalışma düzenini bilmeleri mümkün değildir. Fazla mesai alacağı talebinin reddi gerekirken varsayıma dayalı hesaplamaya itibarla kabulü hatalıdır.
3- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.