MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 2. İŞ)
TARİHİ: 03/10/2012
NUMARASI: 2011/1207-2012/840
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işveren bünyesinde 20.02.2006-10.06.2008 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta ve genel tatili alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, ihale makamı olduğunu, davacının taleplerinin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu, ücret, izin ve asgari geçim indirimi alacağı bulunduğu, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı ancak karşılığının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin hafta tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışma dönemi boyunca hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. İşyerinde aynı işte üç işçi tarafından günlük 8 saatlik vardiya halinde çalışıldığı, hafta tatili kullanıldığı gün ise iki işçinin 12 saatlik iki vardiya halinde çalıştığı tanık beyanları ile sabittir. Yine işçilerden birinin yıllık izin kullandığı dönemde hafta tatili çalışması yapıldığı tanıklarca belirtilmiştir. Diğer iki işçinin yıllık izin kullanıp kullanmadığı ve bunların kim olduğu belli değildir. Davacı hafta tatili çalışmasını hesaplanabilir şekilde ispat edememiştir. Mahkemece davacının hafta tatili çalışma alacağının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.