MAHKEMESİ: ANKARA 6. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 29/11/2012
NUMARASI: 2011/653-2012/902
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı sözleşmenin haksız feshedildiğini iddia ederken, davalı fesih bildiriminde sözleşmenin devamsızlık gerekçesiyle feshedildiğini savunmuştur.
Mahkemece davacının işyeri disiplinine riayet etmeyen bir işçi olduğu, işverenin haklı nedenle sözleşmeyi feshettiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine karar verilmiştir.
Davalı 31.05.2011 ve 01.06.2011 tarihli devamsızlık tutanaklarını dosyaya sunmuş ancak bu tutanak mümzilerinden sadece birini dinletmiştir. Davalı tanığı S.. A.. davacının işveren tarafından davranışları nedeniyle işten çıkarıldığını beyan etmiştir. Davalının devamsızlığa dayanmasına rağmen bu fesih olgusunu ispat edememesi nedeniyle sözleşmenin haksız feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınması gerekirken mahkemece fesih sebebi de değiştirilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.