MAHKEMESİ: İZMİR 6. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 05/12/2012
NUMARASI: 2010/882-2012/634
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı Şirketler arasındaki ilişki ve buna bağlı olarak işçilik hak ve alacaklarından sorumlulukları ihtilaf konusudur.
Bu meyanda, davalı şirketler arasındaki ilişkinin tayin ve tespiti için işbu dosya ile beraber Dairemiz nezdinde bulunan benzer nitelikteki 2012/912, 2012/13374, 2012/13649, 2013/3775, 2012/13600, 2013/3871, 2013/3872 ve 2013/3873 Esas sayılı dosyalar irdelenerek buradaki iddialar, savunmalar, tanık beyanları, bilgi ve belgeler dikkatle ele alınmıştır.
Davacılar, davalı şirketler arasındaki ilişkinin kira ilişkisine dayanmadığını, bu işlem altında işyerinin el değiştirilmiş gösterildiğini, zira aynı işte ve işyerinde fasılasız çalışmanın aynı şekilde sürdürüldüğünü, buna bağlı olarak davalı şirketlerin hak ve alacaklardan kurtulmak için kanuna karşı hile ve muvazaalı işlem yaptıklarını iddia ederek dava konusu hak ve alacaklardan her iki davalı şirketin sorumlu tutulmasını talep etmiştir.
Davalı T.. R.. K.. San. ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkili şirketin Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 26.01.2010 tarih 2009/836 E, 2010/11 K sayılı kesinleşmiş kararı ile iflasına karar verildiğini, halihazırda Bakırköy 1. icra iflas Müdürlüğünün 2010/4 E. sayılı dosyası ile tasfiye işlemlerinin devam ettiğini, diğer davalı şirketle arasındaki ilişkinin sadece kira akdine dayandığını, başkaca hukuki ve fiili bir bağlantının bulunmadığını savunmuştur.
Davalı N..O.. M..ve Amb. San. Tic. A.Ş. vekili ise; müvekkili Şirketin 08.05.2009 tarihinde Eyüp -İstanbul adresindeki işyerinde faaliyete geçtiğini, 24.06.2009 tarihinde de A.. Mah. 2.. Sk. No:.. T../İzmir adresinde şube tescilini yaptırarak faaliyetini sürdürdüğünü, diğer şirketle kiracı-kiralayan ilişkisi haricinde herhangi bir ilgi ve alakanın bulunmadığını ileri sürmüştür.
Dosya kapsamından, davalı şirketler arasında 24.06.2009 tarihli kira sözleşmelerinin tetkîkiyle, T.. R.. K.. San. ve Tic. A.Ş.’ye ait arsa ve fabrika binası ile menkuller malların diğer davalı şirkete kiralandığı, ayrıca bu şirket ile D.. F.. Kiralama A.Ş. arasında yapılan finansal kiralama sözleşmesine (leasing) konu olan malların büyük bir bölümünün yine leasing yoluyla ile diğer şirkete verildiği görülmüştür.
Davacıların tanıkları, T..A.Ş. nin sahibi olarak bilinen M.. S..’nin yaptığı konuşmada ekonomik krizden bahsedilerek krizi en az zararla atlatmak için unvan değişikliğine gidileceğini söylediğini ve kısa bir aradan sonra da işyerinin unvanının N.. O.. M..ve Amb. San. Tic. A.Ş. olarak değiştirilerek aynı işverenle ve aynı şartlarda çalışılmaya devam edildiğini, unvan değişikliği sonrası da yapılan toplantılarda işveren olarak M.. S..’nin katılmaya devam ettiklerini beyan etmişlerdir.
Davalı her iki şirketin faaliyet konuları aynı olup, T.. A.Ş.’nin faaliyetlerinin 12.06.2009 tarihinde sona erdirdiği ve daha sonra Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 26/01/2010 tarihli ve 2009/836 Esas - 2010/11 Karar sayılı ilamı ile iflasına karar verildiği, öte yandan diğer davalı N.. A.Ş.’nin ise 08.05.2009 tarihinde Eyüp-İstanbul adresindeki işyerinde faaliyete geçtiği, 24.06.2009 tarihinde de A.. Mah. 2.. Sk. No: .. S..-Torbalı İzmir adresinde işyeri tescilini yaptırarak faaliyete geçtiği görülmüştür.
Ayrıca, davalı N.. A.Ş.’nin İzmir Torbalıdaki faaliyetini T.. A.Ş.’nin bina, arsa ve teçhizatı ile gerçekleştirmiş, hatta bu şirkette çalışmış ortalama 60 kadar personelde N.. A.Ş.’de çalışmaya devam etmiştir. Yargılama safhasında ilk Şirket ortaklarına ait konaklama ve iaşe giderlerinin diğer davalı şirkete fatura edilmesine ilişkin belgelerde davacılar vekilince dosyaya sunulmuştur.
Yine, davalı tanığı olan N.. O..M..A.Ş.' nin fabrika müdürü Y.. Ç..’ın 12.06.2009 tarihli T.. R.. K.. San. Tic. A.Ş.' nin olağan genel kurulunda R.. K.. A.Ş. ortaklarından L..K..'i temsil ettiği anlaşılmıştır.
Görüldüğü üzere, davalı T.. A.Ş.’nin ekonomik olarak sıkıntılı olduğu bir dönemde davalı diğer şirket kurulmuş, ilk şirketin faaliyetinin sona ermesinden çok kısa bir süre sonra da aynı faaliyet bölgesinde işyeri tescilini yaptırarak, T.. A.Ş.’ye ait arsa, bina ve teçhizat hatta personelle faaliyete başlamıştır. Dairemiz nezdinde bulunan dosyalardaki tutarlı tanık anlatımlarından da Torbalı A.Ş.’de işveren olarak bilinen adıgeçen şahsın diğer davalı şirkette de aynı pozisyonda çalışmalarının sürdüğü anlaşılmıştır.
Netice itibariyle; işbu dosya ile benzer olan dava dosyalarındaki bilgi ve belgelerden ve bilhassa ilk şirketin iflas etme ve faaliyetini sona erdirme tarihi ile diğer davalı şirketin faaliyet başlayış tarihi ve şekli, ayrıca tutarlı tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde davalı şirketler arasındaki ilişkinin kira akdi ile sınırlı kabul edilmesi yahut sorumluluklarının her bir şirket için belirli bir süre ve usul ile kabul edilmesi yerinde değildir.
Bu itibarla, Mahkemece dava konusu hak ve alacaklar yönünden davalı şirketlerin birlikte sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, işyeri devri esaslarına göre sorumluluğun belirlenmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.