MAHKEMESİ : İZMİR 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/11/2012
NUMARASI : 2010/515-2012/812
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, prim alacağı, ücret alacağı ile yemek parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde pazarlama elemanı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım prim, ücret, yemek parası, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının kendi işini yapmakta ısrarlı olup işi bırakmak istediğini beyan ettiğini, bu şekilde aniden işi bırakamayacağının söylenmesine rağmen şirkete ait aracın anahtarı ile cep telefonu hattını teslim edip, şirkete ait parayı teslim etmekten kaçınarak işi terk ettiğini; ücretlerinin banka aracılığıyla ödendiğini, davacıdan resmi tatillerde, dini ve milli bayramlarda çalışması yönünde talebleri olmadığını, fazla mesainin de söz konusu olmadığını, yıllık izinlerinin, yerine bakacak personel bulunmadığından oluru alınarak Cumartesi günleri kullandırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamıyacak koşullarda son bulduğu davacının fazla çalışma ve tatil çalışması konusunda da iddiasını destekler kanıt elde edilemediği ancak 2010 yılı Nisan ayı ücreti, bir kısım yemek parası ve yıllık izin ücreti alacağı bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, delil listesinde tanık beyanlarına da dayanmış olup, 06/12/2010 tarihli tanık listesinde 4 tanık isim ve adresi bildirmiştir. Mahkemece 25/11/2010 tarihli celsede 2 şer tanık dinlenmesi yönünde ara karar alınmış olup, bu tanıkların dinlenmesinden sonra davacı diğer tanıkların da dinlenmesini talep etmiş ise de Mahkemece HMK'nın 240. ve davamı maddeleri ile davalının muvafakatı olmaması nedenleri gerekçe gösterilerek talep red edilmiştir.
Mahkemenin red gerekçesi yaptığı HMK'nın ilgili maddesinde davacının delil listesinde bidirdiği tanıkların davalı muvafakati ile dinleneceğine dair hüküm olmadığı gibi aynı Kanunun 241. madesinde; Mahkeme, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edindiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verebilir, hükmü bulunmaktadır.
Somut olay açısından davacının bır kısım iddiaları tanık beyanları ile de ispatlanabilir nitelikte olup, davacı tüm tanıklarının dinlenmesini istediğine göre bu talebin kabulü gerekirken, hatalı değerlendirme ile tüm davacı tanıkları dinlenmeden sonuca gidilmesi isabetsizdir.
3- Davacı 2010 yılı Nisan ayı ücretini almadığını ileri sürüp alacak talep etmiş davalı ise ücretlerin banka kanalı ile ödendiğini savunmuş ve ödemeye dair belge sunmuştur. Mahkemece davacının ücret alacağı istemi kabul edilmiş ise de, davalının sunduğu banka ödeme belgesi değerlendirilip ve ilgili bankadan ödeme hususu araştırılıp sonuca göre karar verilmeli iken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy