MAHKEMESİ: BAKIRKÖY 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 15/10/2012
NUMARASI: 2009/843-2012/686
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili ve fazla çalışma ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davacının vezne memuru olup fazla mesai yaparak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı kurum davacının fazla çalışma alacağının banka kanalıyla ödendiğini savunmuştur. Dosyaya sunulan ücret bordrolarının bir kısmında fazla çalışma tahakkuku vardır. Bilirkişi tarafından hesaplama yapılırken ücret bordrolarının imzasız olduğu gerekçesi ile fazla mesai tahkkukları dikkate alınmamıştır. Davalı bir kamu yararına kurulmuş bir dernektir. İşçilerin ücreti de banka aracılığıyla ödenmektedir. Davacının hesap ekstreleri ilgili bankadan getirtilerek, fazla çalışma alacaklarının ödenip ödenmediği araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmelidir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 20.11. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.