MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Davacı vekili, davacı işçinin kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.06.2012 gün ve 2010/32898 Esas, 2012/24749 Karar sayılı kararı ile “davalının davacının kendi isteğiyle ayrıldığı savunması karşısında ihbar ödemesinin de yer alması nedeniyle ibranamenin kıdem ve ihbar tazminatları yönünden savunma ile çelişkili kabul edilip mahkemece hükme esas alınmaması yerinde ise de savunma ile çelişki teşkil etmeyen fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin ödendiği ibranameye göre sabit olup bu alacakların reddi gerekirken kabulünün bozmayı gerektirdiği” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, bozmaya karşı daha önceki karar gerekçesi ile direnilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dairemizin “davalının davacının kendi isteğiyle ayrıldığı savunması karşısında ihbar ödemesinin de yer alması nedeniyle ibranamenin kıdem ve ihbar tazminatları yönünden savunma ile çelişkili kabul edilip mahkemece hükme esas alınmaması yerinde ise de savunma ile çelişki teşkil etmeyen fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin ödendiği ibranameye göre sabit olup bu alacakların reddi gerekirken kabulünün bozmayı gerektirdiği” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup Mahkemece direnme konusunda gerekçe de kurulmadığı, direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 27.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.